Budowa elektrowni parowej Gródek w Gdyni (45 obiektów)
Po odzyskaniu niepodległości Polska musiała nadrabiać zaległości w uprzemysłowieniu kraju. Na Pomorzu jednym z pierwszych przedsięwzięć w dziedzinie gospodarki było oddanie do użytku w 1923 r. Zakładu Wodno-Elektrycznego w Gródku. Mógł on wytwarzać 16,5 miliona kilowatogodzin energii rocznie. Zakład ten wykorzystywał siłę wodną rzeki Wdy (Czarnej Wody), energię magazynował w ogromnym zbiorniku wodnym, stworzonym przez budowę potężnej zapory i stworzył w ten sposób podstawę do produkcji energii elektrycznej poprzez poruszanie turbin siłą wody.
Wkrótce, w 1928 r., energia z Gródka popłynęła do Gdyni. Zanim to jednak nastąpiło, Gdynia została zelektryfikowana w 1925 r. Wtedy energię elektryczną sprowadzano jeszcze z Elektrowni Okręgowej Powiatu Kartuskiego Rutki. W 1929 r. powstały Miejskie Zakłady Elektryczne w Gdyni, które zajmowały się dystrybucją i utrzymaniem sieci energetycznej w mieście.
Wraz z rozbudową miasta rozwijała się również sieć energetyczna. Doprowadziło to w latach 1935-1936 do budowy elektrowni Gródek w Gdyni. Znajdowała się ona na terenie portu, przy końcu Kanału Portowego, naprzeciw terenów zajmowanych przez składowiska drewna firmy Paged. Elektrownia miała połączenie z elektrowniami wodnymi w Żurze i Gródku na rzece Wdzie. W 1939 r. zakład dostarczał energię elektryczną i cieplną dla 23 tys. odbiorców. Po wojnie działał tam zakład Elektrociepłownia Gdynia 1.
Pokaż więcej