Jaworski Stanisław
Stanisław Władysław Jaworski(1905-1999). Kapitan żeglugi wielkiej, współtwórca Polskiego Ratownictwa Okrętowego w Gdyni, dowódca łącznikowy w Dowództwie Morskiej Obrony Wybrzeża podczas II wojny światowej.
Życiorys
Urodził się 6.08.1905 r. w Szmolajnach koło Lidzbarka. W latach 1924-1928 studiował w Szkole Morskiej w Tczewie na Wydziale Nawigacyjnym. Po odbyciu służby wojskowej w Marynarce Wojennej w Gdyni, od 1930 r. pracował w Polsko-Brytyjskim Towarzystwie Okrętowym, awansując od marynarza do oficera floty handlowej, a od 1937 r. do czerwca 1939 r. w Żegludze Polskiej SA. Dyplom kapitana żeglugi wielkiej otrzymał w marcu 1939 r.
Do wybuchu II wojny światowej dowodził statkami Żeglugi Polskiej i Polsko-Brytyjskiego Towarzystwa Okrętowego: Puck, Tczew, Katowice, Wilno i Lida. W lipcu 1939 r. został inspektorem nawigacyjno-technicznym w firmie Rothert & Kiłaczycki Maklerzy Okrętowi sp. z o.o. w Gdyni.
24.08.1939 r. został zmobilizowany do Marynarki Wojennej, wyznaczony dowódcą holownika ORP Smok, który 30 września, tuż przed kapitulacją, został zatopiony u wejścia do portu wojennego Hel. Był dowódcą łącznikowym w Dowództwie Morskiej Obrony Wybrzeża w walkach w Gdyni i na Helu.
Po kapitulacji, od 2.10.1939 r. do 30.01.1945 r. w oflagach: X B Nienburg, XVIIIC Spittal i II C Woldenberg (Dobiegniew).
Od lutego 1945 r. w Polsce, zatrudniony w Departamencie Morskim Ministerstwa Przemysłu w Łodzi, Bydgoszczy i Gdyni do czerwca 1945 r. Następnie do maja 1946 r. był dyrektorem Biura Portowego Gdańskiego Urzędu Morskiego w Gdyni, w latach 1946-1949 – kierownikiem Wydziału Holowniczo-Ratowniczego Żeglugi Polskiej SA pod zarządem Gdynia-Ameryka Linie Żeglugowe (GAL), a od 1950 r. do stycznia 1951 r. – zastępcą kierownika Wydziału Ratowniczego GAL w Gdyni.
Jeden z twórców Polskiego Ratownictwa Okrętowego. W latach 1952-1955 był starszym inspektorem w Centralnym Zarządzie Morskich Stoczni Remontowych w Gdańsku, w latach 1956-1960 był głównym nawigatorem w Chińsko-Polskim Towarzystwie Maklerów Okrętowych (Chipolbrok) w Gdyni. W 1958 r. wysłany został przez armatora do Jugosławii do stoczni w Splicie, gdzie nadzorował budowę statków: Chopin, Zamenhof, Moniuszko. Po powrocie do kraju, w latach 1961-1972 dowodził w Polskich Liniach Oceanicznych statkami w rejsach na Daleki Wschód, do Australii, USA i Ameryki Południowej.
Od 1946 r. i w latach 1961-1975 był ławnikiem Odwoławczej Izby Morskiej i Izby Morskiej oraz rzeczoznawcą ds. awarii w Polskiej Izbie Handlu Zagranicznego.
Od 1992 r. należał do Stowarzyszenia Absolwentów Szkół Morskich.
Autor książki O ładunkach w transporcie morskim (Wyd. Morskie, Gdańsk 1951) oraz współautor z W. Lekkim i W. Poincem publikacji pt. Stery okrętowe i ich obsługa (Wyd. Komunikacyjne, Warszawa 1955).
Zmarł 11.04.1999 r., pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Sopocie.
autor: Witold Parteka (2009 r.)
