Borakowski Henryk

Borakowski Henryk (1907-2001). Kapitan żeglugi wielkiej, wykładowca prawa i handlu morskiego. W latach powojennych był naczelnikiem Wydziału Żeglugi w Ministerstwie Przemysłu i Handlu oraz wykładowcą prawa morskiego i ekonomiki morskiej w Szkole Konsularno-Dyplomatycznej przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych, wykładowcą prawa morskiego i handlowej eksploatacji statków w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej.

• 
  Podróż szkolna, Safi, Maroko.
• 
  Podróż szkolna, Melila, Maroko.
• 
  Podróż na statku Jan Turlejski
• 
  Kpt. Henryk Borakowski na pokładzie statku.
• 
  Podróż szkolna, Afryka Zachodnia.
• 
  Podróż na statku Jan Turlejski.
• 
  Podróż z uczniami na Islandię na statku szkolnym.

Życiorys

Urodził się 2.07.1907 r. w Szawlach na Litwie. W 1919 r. rodzina przeniosła się do Warszawy, gdzie w 1927 r. zdał maturę. W 1930 r. ukończył Wydział Nawigacyjny Szkoły Morskiej w Tczewie, a następnie – w czasie służby wojskowej – Szkołę Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu.

W 1932 r. podjął pracę w Polsko-Brytyjskim Towarzystwie Okrętowym jako marynarz.

W 1935 r. został sekretarzem Departamentu Morskiego Ministerstwa Przemysłu i Handlu w Warszawie, a w czasie urlopów pływał na transatlantykach m/s Piłsudski i Batory jako młodszy oficer nawigacyjny.

Jesienią 1937 r. został mianowany kapitanem nowego portu w Hallerowie oraz inspektorem rybołówstwa dalekomorskiego. Jego przełożonymi byli dyrektor Urzędu Morskiego inż. Stanisław Łęgowski oraz naczelnik Morskiego Urzędu Rybackiego Antoni Hryniewicki.

Pod koniec sierpnia 1939 r. zmobilizowany z przydziałem do Oddziału Kutrów. Po kapitulacji osadzony w obozie jenieckim w Woldenbergu.

W latach 1945-1950 był najpierw inspektorem, potem naczelnikiem Wydziału Żeglugi w Ministerstwie Przemysłu i Handlu (przekształconym w Ministerstwo Żeglugi i Handlu Zagranicznego). Równocześnie był wykładowcą prawa morskiego i ekonomiki morskiej w Szkole Konsularno-Dyplomatycznej przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

W marcu 1950 r. wrócił do Gdyni – został wykładowcą w Państwowym Centrum Wychowania Morskiego i kierownikiem nauk najpierw na Darze Pomorza, potem na Janku Krasickim i Henryku Rutkowskim. Od 1953 r. był inspektorem portów rybackich i pełniącym obowiązki naczelnika portów rybackich Morskiego Urzędu Rybackiego.

W 1956 r. został naczelnikiem Wydziału Portów GUM [Gdański Urząd Morski]; w latach 1957-1961 był dyrektorem Szkoły Rybołówstwa Morskiego oraz wykładowcą prawa morskiego i handlowej eksploatacji statków w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej.

Od 1961 r. do przejścia na emeryturę w 1969 r. pływał jako kapitan w Polskiej Żegludze Morskiej. W 1973 r. został kierownikiem praktyk w Wyższej Szkole Morskiej, w roku następnym – samodzielnym nawigatorem w Instytucie Nawigacji Morskiej Wyższej Szkoły Morskiej.

Autor szeregu podręczników oraz monografii pt. Państwowa Szkoła Rybołówstwa Morskiego w Gdyni. Przyczynek do dziejów 1946-68.

Zmarł 4.12.2001 r., spoczywa na sopockim cmentarzu.

autor: Daniel Duda (2006 r.)