Wyższa Szkoła Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte

Powołana uchwałą Rady Ministrów z 11.06.1955 r. w miejsce Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej. Do zadań Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej należało wykształcenie i wychowanie słuchaczy na oficerów Marynarki Wojennej dwóch kierunków: dowódczo-morskiego i dowódczo-technicznego, oraz kształcenie pracowników naukowo-dydaktycznych, prowadzenie badań naukowych w zakresie wiedzy wojennomorskiej i nauk technicznych, rozwijanie wojskowej teorii morskiej, opracowywanie pomocy naukowych, wydawanie podręczników. W 1987 r. przekształcona w Akademię Marynarki Wojennej.

• 
  Wyższa Szkoła Marynarki Wojennej, promocja absolwentów. Kadm. Ludwik Janczyszyn przekazuje nominacje podchorążym
• 
  Wyższa Szkoła Marynarki Wojennej – wizyta ministra obrony narodowej gen. Mariana Spychalskiego
• 
  Wyższa Szkoła Marynarki Wojennej, obchody Dnia Podchorążego

Historia

Zwierzchni nadzór nad WSMW [Wyższa Szkoła Marynarki Wojennej] sprawował minister obrony narodowej, bezpośrednio została podporządkowana dowódcy Marynarki Wojennej. Przejęła obiekty szkolne i pomieszczenia mieszkalne po OSMW [Oficerska Szkoła Marynarki Wojennej]. Na przełomie lat 60. i 70. dobudowano 3 bloki internatowe. Przekształcenie OSMW w WSMW odbywało się etapami w latach 1955-1958.

Do zadań WSMW należało wykształcenie i wychowanie słuchaczy na oficerów Marynarki Wojennej dwóch kierunków: dowódczo-morskiego i dowódczo-technicznego, oraz kształcenie pracowników naukowo-dydaktycznych, prowadzenie badań naukowych w zakresie wiedzy wojennomorskiej i nauk technicznych, rozwijanie wojskowej teorii morskiej, opracowywanie pomocy naukowych, wydawanie podręczników.

Minister wprowadził w WSMW 4-letnie studia zawodowe I stopnia przygotowujące oficerów zdolnych do dowodzenia działami bojowymi na okrętach trzeciej rangi. Przed wyznaczeniem na samodzielne wyższe stanowiska dowódcze oficer absolwent WSMW był kierowany do swej uczelni na studia II stopnia lub studia podyplomowe.

Studia na Wydziale Technicznym były 4,5-letnie magisterskie. Utworzono 4 fakultety: nawigacji i łączności, broni morskich, techniczny i zaoczny, który z braku perspektyw rozwojowych rozwiązano jeszcze w 1956 r.

W 1957 r. zniesiony został podział na 3 fakultety, w ich miejsce wprowadzono 2 wydziały: Wydział Pokładowy i Wydział Techniczny.

W 1957 r. rozwiązano komendy fakultetów, utworzono oddział szkolny podlegający komendantowi WSMW.

W 1960 r. na obu wydziałach znów utworzono komendy wydziałów, oddział szkolny został rozwiązany i poszczególne kursy słuchaczy ponownie podporządkowano komendantom wydziałów.

W latach 1974-1975 utworzono jednolite studia wyższe II stopnia na Wydziale Dowódczym i Mechanicznym.

Od 1978 r. WSMW szkoliła również studentów zagranicznych: kadetów i podchorążych libijskiej i wietnamskiej marynarki wojennej. Kolejne zmiany nastąpiły w 1979 r.: podzielono Wydział Dowódczy na dwa: Wydział Nawigacji i Uzbrojenia Okrętowego oraz Wydział Dowódczo-Sztabowy.

W 1956 r. ukazał się rozkaz ministra obrony narodowej nadający WSMW imię Bohaterów Westerplatte. Podczas uroczystości 7.10.1956 r. wręczony został WSMW sztandar wojskowy.

12.02.1960 r. Sejm uchwalił ustawę o akademiach wojskowych, w której WSMW została zaliczona do akademii wojskowych. Statut WSMW został wprowadzony 17.11.1961 r.

Organizacja

Organizacja WSMW została oparta na doświadczeniach OSMW [Ośrodek Szkolenia Marynarki Wojennej] oraz wzorach organizacyjnych wojskowych akademii krajowych i radzieckich. Całokształtem działalności kierował komendant, jednocześnie dowódca jednostki wojskowej i rektor uczelni.

Organem doradczym komendanta w sprawach nauczania i prowadzenia badań naukowych była Rada Naukowa WSMW, w skład której wchodzili: komendant WSMW (przewodniczący), zastępcy, sekretarz Komitetu Uczelnianego PZPR, komendanci wydziałów (fakultetów), komendanci (dowódcy) kursów doskonalenia, szef Oddziału Szkolenia, szef Wydziału Naukowo-Badawczego, szefowie katedr, 2 przedstawicieli samodzielnych pracowników nauki niebędący szefami katedr, 1 przedstawiciel wykładowców i 2 przedstawicieli pomocniczych pracowników nauki.

Podstawowymi jednostkami organizacyjnymi były katedry podporządkowane poszczególnym wydziałom lub funkcjonujące jako pozawydziałowe. Oddział Szkolenia i Wydział Naukowo-Badawczy, który powołano w 1956 r. jako Oddział Naukowo-Badawczy, od 1957 r. istniał jako Wydział Naukowo-Badawczy, rozbudowany w latach 1961-1963. Podlegały mu do 1972 r. Sekcja Wojskowej Informacji Techniczno-Ekonomicznej, Ośrodek Obliczeniowy i Biblioteka Naukowa.

Komendanci

Komendantami WSMW byli: kmdr Stanisław Leszczyński (1955-1958), kmdr Kazimierz Podrucki (1959-1966), kadm. Gereon Grzenia-Romanowski (1966-1969), kadm. Henryk Pietraszkiewicz (1969 r.), kadm. Witold Gliński (1971-1983) i kmdr Jerzy Apanowicz (1984-1987). W latach 1963-1965 i 1969-1970 obowiązki komendanta WSMW czasowo pełnił kmdr Edward Łączny.

autor: Walter Pater (2006 r.)