Henryk Rutkowski
Henryk Rutkowski (Gdy 180). Żaglowiec szkolny. Zbudowany z elementów seryjnego niemieckiego kutra wojennego typu KFK, wszedł do służby 19.04.1951 r. jako kecz gaflowy. Po remoncie w 1986 r. opuścił stocznię jako brygantyna, a nowy etap służby rozpoczął rejsami z osobami niepełnosprawnymi. Brał udział w zlotach żaglowców. W 1995 r. zmieniono mu nazwę na Kapitan Głowacki.
Historia
Zbudowany na zamówienie Państwowego Centrum Wychowania Morskiego (z przeznaczeniem dla Państwowej Szkoły Rybołówstwa Morskiego) w Stoczni Rybackiej w Gdyni z elementów seryjnego niemieckiego kutra wojennego typu KFK, znalezionych po wojnie w stoczni Ernst Burmeister Schiffswerft KG w Świnoujściu. Pozostałe elementy zużyto do budowy superkutrów typu SKS-240 (Kaefki). Miał nosić nazwę Rybak.
1951-1977
Ukończony jako kecz gaflowy, wszedł do służby 19.04.1951 r. jako Henryk Rutkowski – statek kandydacki do wstępnego szkolenia adeptów rybołówstwa przed podjęciem dalszej praktyki na Janie Turlejskim. Nazwa właściciela i koncepcje użycia statku zmieniały się wraz z reorganizacją polskiego szkolnictwa morskiego. Ostatecznie w 1966 r. ówczesna Szkoła Rybołówstwa Morskiego przekazała go do ośrodka żeglarskiego Ligi Przyjaciół Żołnierza w Jastarni, a po jej przekształceniu w Ligę Obrony Kraju właścicielem żaglowca został PZŻ [Polski Związek Żeglarski].
W 1970 r. przeszedł do ośrodka żeglarskiego w Trzebieży, w latach 1974-1976 był czarterowany przez Bractwo Żelaznej Szekli (działające pod patronatem TVP). W 1974 r. kpt. Adam Jasser na jego pokładzie zainicjował w Polsce rejsy resocjalizacyjne z młodzieżą z domów poprawczych.
W 1977 r. żaglowiec skierowano na remont generalny do stoczni Przedsiębiorstwa Połowów Dalekomorskich i Usług Rybackich Szkuner we Władysławowie, ale już w czasie postoju w stoczni wycofano go ze służby ze względu na znaczne zużycie i przekazano z przeznaczeniem na bazę dla szczecińskich płetwonurków. Wkrótce okazało się, że remont i adaptacja żaglowca przekracza ich możliwości, więc Rutkowskiego z powrotem przejął PZŻ.
Remont i zmiana nazwy
W 1979 r. znów przystąpiono do prac przy kadłubie żaglowca, które zakończyły się w 1986 r. Statek opuścił stocznię jako brygantyna o powierzchni żagli 337 m2, a nowy etap służby rozpoczął rejsami z osobami niepełnosprawnymi. Brał udział w zlotach żaglowców, zwyciężył w klasie A-II (mniejszych żaglowców) w 1993 r. na trasach Newcastle–Bergen i Larvik–Esbjerg.
W 1995 r. zmieniono jego nazwę na Kapitan Głowacki, na cześć jachtowego kpt. ż. w. Włodzimierza Głowackiego – instruktora, dziennikarza i popularyzatora żeglarstwa w Polsce.
Dane techniczne
Pojemność 70 BRT; wymiary 27,3 (z bukszprytem) × 6,4 × 2,7 m; kecz gaflowy, pow. żagli 235 m2; 1 silnik spalinowy B&W, 135 KM; załoga – 23 osoby, w tym 14 praktykantów.
autor: Marek Twardowski (2006 r.)
