Cienciała Andrzej

Cienciała Andrzej Michał (1901-1973). Wybitny makler, specjalista morski, dyrektor Polskiej Agencji Morskiej. Dzięki jego talentom PAM wysunęła się na czoło firm maklerskich Gdyni i Gdańska, za co został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Nauka i praktyka morska

Urodził się 13.11.1901 r. w Kostkowicach (Śląsk Cieszyński). Ojciec, także Andrzej, był prezesem Czytelni Ludowej w Cieszynie. W 1920 r. ukończył niemieckie państwowe Gimnazjum Realne w Cieszynie (wraz z bratem Janem działał na rzecz plebiscytu na Zaolziu). W 1923 r. ukończył z wyróżnieniem 3-letnie studia w Szkole Morskiej w Tczewie i odbył 2-letnią praktykę morską – należał do pierwszych absolwentów, którzy wypłynęli żaglowcem Lwów w rejs do Ameryki Południowej. Pracę zawodową rozpoczął jako prokurent w firmie Elibor w Wolnym Mieście Gdańsku.

1927-1945

W latach 1927-1939 był dyrektorem Polskiej Agencji Morskiej. Dzięki jego talentom organizacyjnym (władał językami: niemieckim, angielskim, francuskim) PAM wysunęła się na czoło firm maklerskich Gdyni i Gdańska, za co został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi – w uznaniu pionierskich dokonań w rozwoju polskiego handlu morskiego. Był prezesem Związku Maklerów; radcą Izby Przemysłowo-Handlowej; członkiem Rady Portu; członkiem zarządów: Rady Interesantów Portu, Rady Instruktorów Handlowych, Polskiego Związku Maklerów Okrętowych, Związku Strzeleckiego; sędzią handlowym; wiceprzewodniczącym Okręgu Miejskiego Obozu Zjednoczenia Narodowego i członkiem Polskiego Związku Zachodniego. Sprawował funkcję konsula honorowego Estonii na województwo pomorskie.

6.09.1939 r. został członkiem Komitetu Transportowo-Spedycyjnego przy Ministerstwie Przemysłu i Handlu i wraz z rządem udał się do Rumunii. Był przedstawicielem Polskiej Agencji Morskiej w Paryżu, następnie w Londynie. W latach 1940-1941, podczas niemieckich nalotów na Londyn, służył ochotniczo w obronie przeciwlotniczej, dyżurując nocami na dachu budynku biurowego jako obserwator raportujący o pożarach.

W latach 1940-45 pełnił w Londynie funkcję dyrektora firmy okrętowej polskiego armatora Alfreda Faltera (Polskarob). Był prezesem Związku Armatorów Polskich w Londynie i przedstawicielem Polskiej Marynarki Handlowej w Międzynarodowej Organizacji Morskiej Anchorites. Działał w Kole Cieszyniaków, które popierało granicę zachodnią RP na Odrze i Nysie Łużyckiej, i domagał się włączenia Zaolzia w granice powojennej Polski.

W 1944 r. opublikował w „Ekonomiście Polskim” artykuł Rola Polski w zagadnieniach morskich Europy Środkowo-Wschodniej – o budowie kanału Odra – Dunaj oraz o potrzebie rozwoju transportu rzecznego z południowo-zachodniej Polski i Czechosłowacji do Szczecina, który, jego zdaniem, zostanie wraz z granicą na Odrze i Nysie przyznany Polsce.

Lata powojenne

Po wojnie, przewidując komunizację ustroju, zdecydował się nie wracać do kraju. W 1948 r. wraz z rodziną przyjął obywatelstwo brytyjskie. Dla brytyjskiej Colonial Development Corporation (Korporacja na rzecz Rozwoju Kolonii) opracował i realizował projekt połowu rekinów u Złotego Wybrzeża Afryki w celu pozyskiwania cennego oleju wątrobowego na statku-przetwórni oraz odsprzedawania mięsa tubylcom, a skóry przedsiębiorcom. We wrześniu 1952 r. wyemigrował z żoną Wandą i córką Anną do Kanady, zamieszkał w Montrealu, gdzie już przebywała młodsza, zamężna córka Danuta. Objął stanowisko w dziale aprowizacji brytyjskiej linii okrętowej Cunard (do 1961 r.). W latach 1961-72 pracował w Federal Commerce and Navigation (maklerstwo) w Montrealu, jako ceniony specjalista ds. roszczeń asekuracyjnych.

Zmarł 11.11.1973 r. w Montrealu.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)