Frąckowiak Irena
Frąckowiak Irena (1924-2010). Harcmistrzyni, komendantka Hufca Harcerek w Gdyni.
Życiorys
Urodziła się 2.09.1924 r. w Bydgoszczy, ojciec był kupcem. W 1932 r. rodzice przenieśli się do Gdyni, Irena Frąckowiak chodziła do Szkoły Podstawowej nr 1 i nr 2, od 1933 r. należała do harcerstwa.
W sierpniu 1939 r. była na obozie harcerskim w Dziemianach, a od 28.08.1939 r. brała udział razem z innymi harcerzami w przygotowaniach wojennych. Gdy 1 września na rynku, który mieścił się wtedy przy ul. Abrahama, oraz przed Halą Targową zgromadzili się pierwsi uciekinierzy z Orłowa, z kilkoma druhnami gotowała im posiłki i zajmowała się dziećmi, a do 13 września opiekowała się rannymi żołnierzami, leżącymi w prowizorycznym Szpitalu Morskim nr 2 w Państwowej Szkole Morskiej. Był wśród nich hm. Bolesław Polkowski, którego rana okazała się tak poważna, że został przeniesiony do Szpitala św. Wincentego a Paulo, gdzie z wielkim zaangażowaniem zajęła się nim s. Franciszka Berek. Gdy 13 wieczorem I. Frąckowiak wróciła do domu ze służby, Niemcy wyprowadzali właśnie jej ojca i prowadzili w stronę witomińskiego lasu; po kilku dniach został zwolniony.
Razem z innymi harcerkami uczestniczyła w akcji pisania listów oraz wysyłania paczek do obozów jenieckich. Przez 9 miesięcy w roku pracowała w centrali rybnej Syrena przy ul. św. Piotra, a przez 3 pozostałe przy robotach polnych; przez co nabawiła się gruźlicy. Dzięki zaświadczeniu wystawionemu przez dr. Augustyna Dolatkowskiego odeszła z tej niewolniczej pracy i do końca wojny pracowała jako repasaczka pończoch.
Po wojnie natychmiast włączyła się do pracy w harcerstwie, działając energicznie przy wszystkich akcjach organizowanych przez gdyński ZHP [Związek Harcerstwa Polskiego]. W 1949 r., gdy ZHP został przemieniony w Organizację Harcerską ZMP [Związek Młodzieży Polskiej], wycofała się. W 1956 r. ponownie przystąpiła do służby harcerskiej, do 1959 r. była komendantką Hufca Harcerek w Gdyni. Do 1970 r. zorganizowała i poprowadziła 14 obozów harcerskich.
W 1970 r. podjęła pracę w Teatrze Muzycznym jako główny specjalista ds. administracyjnych i pracowała tam do przejścia na emeryturę w 1982 r.
autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)






