Dolatkowski Augustyn
Dolatkowski Augustyn (1903-1977). Komandor, profesor medycyny, pierwszy powojenny naczelnik Wydziału Zdrowia, kierownik pierwszej w Polsce Katedry Medycyny Morskiej Wojskowej Akademii Medycznej. W marcu 1945 r., wspólnie z dr Wiktorem Januszem, pracował w Szpitalu Sióstr Miłosierdzia. 29.07.1945 r. został lekarzem sanitarnym Głównego Portu Marynarki Wojennej. W czerwcu 1948 r. mianowano go szefem Służby Zdrowia Marynarki Wojennej. W 1963 r. otrzymał stopień profesora nadzwyczajnego, a w 1976 r. tytuł doctora honoris causa Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi.
Życiorys
Urodził się 18.09.1903 r. w Środzie, studia medyczne skończył w 1928 r. w Warszawie. W 1934 r. zaczął służbę w Marynarce Wojennej, z którą związał się na stałe, początkowo jako lekarz Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu, a potem jako ordynator Oddziału Chorób Wewnętrznych i Zakaźnych Szpitala Morskiego na Oksywiu.
Tuż przed wybuchem wojny został najpierw szefem Składnicy Sanitarnej na Oksywiu, a potem komendantem szpitala zapasowego stworzonego w budynku Państwowej Szkoły Morskiej na Grabówku, by w toku walk przenieść się do szpitala w Babich Dołach. Po zdobyciu Kępy Oksywskiej przez Niemców pozostał w szpitalu. Podczas okupacji pracował najpierw jako jeniec wojenny w szpitalu zakaźnym dla Polaków, następnie na Oksywiu, a od 1944 r. jako lekarz w gabinecie przy ul. Leśnej.
Po przetoczeniu się frontu, w marcu 1945 r., wspólnie z dr Wiktorem Januszem zajął się Szpitalem Sióstr Miłosierdzia pozostającym bez opieki lekarskiej. Powołał także pierwszy Wydział Zdrowia (został jego naczelnikiem), zorganizował kolumny sanitarne, których zadaniem było jak najszybsze grzebanie zwłok, jednocześnie kierował gdyńską przychodnią chorób płucnych.
29.07.1945 r. w stopniu kapitana marynarki ponownie przyjęty do Marynarki Wojennej, awansowany na komandora ppor., został lekarzem sanitarnym Głównego Portu Marynarki Wojennej. W czerwcu 1948 r. mianowano go szefem Służby Zdrowia Marynarki Wojennej. Od 1951 r. był kierownikiem sekcji naukowo-badawczej przekształconej w 1960 r. w pierwszą w Polsce Katedrę Medycyny Morskiej Wojskowej Akademii Medycznej z siedzibą w Gdyni. Kierował nią do 1969 r. W 1963 r. otrzymał stopień profesora nadzwyczajnego, w 1964 r. awans na komandora, w 1976 r. tytuł doctora honoris causa Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi.
Opublikował wiele prac naukowych z dziedziny medycyny morskiej, był współautorem Higieny okrętowej i Zarysu fizjopatologii nurkowania. W 1978 r. wyszedł 3-tomowy zbiór jego prac.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych i innymi.
Zmarł 16.02.1977 r., spoczywa na cmentarzu Witomińskim.
autor: Walter Pater (2006 r.)
