Deyczakowskiego Zygmunta ulica

Nazwa nadana w 2008 r. ulicy na nowo powstałym osiedlu Komandorskie Wzgórze, pomiędzy ul. Benisławskiego i Bosmańską.

Zygmunt Anzelm Dey-Deyczakowski (1905-1979) był kapitanem żeglugi wielkiej, kapitanem floty handlowej, dowodził transatlantykiem Chrobry, potem Batorym, który szczęśliwie przeprowadził przez wojenną zawieruchę.

• 
  Zygmunt Deyczakowski i Mamert Stankiewicz
• 
  Gen. Anders i kpt. Deyczakowski na pokładzie transportowca Batory

Życiorys

Zygmunt Deyczakowski urodził się 30.05.1905 r. w Ottyni koło Stanisławowa, był młodszym bratem kpt. ż. w. Zbigniewa Deyczakowskiego. W latach 1923-1927 studiował w Akademii Górniczej w Krakowie, po zdaniu półdyplomowego egzaminu w 1928 r. podjął pracę jako marynarz w Polskarobie, odbył podróż na statku szkolnym Lwów i został przyjęty na trzeci rok nauki w Szkole Morskiej w Tczewie na Wydział Nawigacyjny.

Po ukończeniu szkoły w 1929 r. pływał we francuskim towarzystwie żeglugowym Chargeurs Reunis, a od 1930 r. na Pułaskim w Polsko-Transatlantyckim Towarzystwie Okrętowym, od 1932 r. w Gdynia-America Lines na Polonii i Kościuszce. W 1935 r. uzyskał dyplom kpt. ż. w. i dowodził Piłsudskim, a od 1936 r. w Żegludze Polskiej SA był kapitanem na Poznaniu.

W momencie wybuchu II wojny światowej statek znajdował się na wodach szwedzkich i po opuszczeniu Bałtyku dotarł do Anglii. 23.11.1939 r. został kapitanem Chrobrego, przerobionego na transportowiec wojenny. Odbył rejsy do Kanady, uczestniczył w kampanii norweskiej, dowodząc statkiem do tragicznego dnia 15.05.1940 r., gdy trafiony bombą przez niemiecki samolot, stanął w płomieniach.

Następnie do końca wojny był wielokrotnie kapitanem Batorego.

Za udział w konwojach alianckich i transporty żołnierzy na Batorym otrzymał: Krzyż Walecznych, Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami, Order of The British Empire IV klasy i Distinguished Service Cross.

Po zejściu z Batorego nie wrócił do kraju, mieszkał w Kanadzie, potem w Kalifornii, następnie w USA – na Wyspach Dziewiczych. Zmarł w Christiansand na wyspie St. Croix dnia 2.05.1979 r., pochowany został w ceremoniale morskim na Oceanie Spokojnym.

autor: Witold Parteka (2009 r.)