Łęgowski Stanisław

Łęgowski Stanisław Walenty (1887-1939) – inżynier budowy okrętów, dyrektor Urzędu Morskiego w Gdyni, zamordowany w Piaśnicy.

• 
  Stanisław Łęgowski.
• 
  Stanisław Łęgowski – dyrektor Urzędu Morskiego.

Życiorys

Urodził się 26.02.1887 r. w Arnsbergu w Westfalii, ojciec był historykiem i etnografem. Ukończył 4 semestry wydziału budowy okrętów i maszyn okrętowych na Politechnice Gdańskiej i po egzaminie półdyplomowym podjął pracę w jednej z największych europejskich stoczni Blom-Voss w Hamburgu, równocześnie kontynuując naukę na Politechnice Berlińskiej, którą ukończył w 1912 r. i rozpoczął pracę w Warszawskim Towarzystwie Handlu i Żeglugi na Wiśle.

Po wybuchu wojny jako obywatel pruski przebywający na terenie Królestwa Polskiego, został internowany i wywieziony na Syberię. Wrócił stamtąd jako repatriant w 1918 r., a 2 lata później jako ochotnik wstąpił do Wojska Polskiego, kończąc służbę w stopniu podporucznika rezerwy.

Skierowany do Departamentu dla Spraw Morskich, od 1921 r. był szefem sekcji ekonomicznej. Po rozdzieleniu spraw marynarki wojennej i handlowej, został w 1922 r. pracownikiem departamentu morskiego Ministerstwa Przemysłu i Handlu, mianowany naczelnikiem wydziału portów.

W 1932 r., doceniony jako wybitny znawca zagadnień morskich, został dyrektorem Urzędu Morskiego w Gdyni, a do jego obowiązków należało m.in. nadzorowanie prac związanych z budową portu w Gdyni, Władysławowie, Jastarni, Helu, przebudowa portu w Pucku, zabezpieczanie brzegu morskiego od Karwieńskich Błot po Hel, przebudowa oznakowania nawigacyjnego, czuwanie nad bezpieczeństwem żeglugi.

Aktywnie włączał się także w życie miasta, był działaczem Ligi Żeglugi Polskiej, potem Ligi Morskiej i Kolonialnej, współorganizatorem Towarzystwa Polsko-Estońskiego, członkiem Yacht Klubu Polski, prezesem oddziału gdyńskiego Związku Opieki nad Rodakami na Obczyźnie, od 1933 r. także członkiem Rady Miejskiej, członkiem zarządu Morskiego Instytutu Rybackiego.

Na swym posterunku trwał do ostatniej minuty. Z pełnym godności spokojem przebywał po wkroczeniu okupantów w swym gabinecie w Urzędzie Morskim. Po kapitulacji Gdyni był jednym z zakładników. Potem został aresztowany, 11 listopada wywieziony do Piaśnicy i tam zamordowany. Ekshumowany w 1946 r. z piaśnickiego grobu, pochowany został na Cmentarzu Żołnierzy Polskich w Redłowie. Odznaczony był Orderem Odrodzenia Polski IV klasy i francuską Legią Honorową.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)