Walas Waldemar

Walas Waldemar Walenty (1905-1986) – dyrektor Urzędu Morskiego w Gdyni. Wielokrotnie odznaczany za zasługi dla gospodarki morskiej, otrzymał m.in.: Krzyż Komandorski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, odznakę Zasłużonym Ziemi Gdańskiej.

Życiorys

Urodził się 10.02.1905 r. w Leszczkowie na Kielecczyźnie, ojciec był stelmachem (rzemieślnik zajmujący się wyrobem wozów i części do nich). Po ukończeniu gimnazjum w Sandomierzu zdał egzamin do Państwowej Szkoły Budownictwa im. H. Wawelberga w Warszawie. W 1927 r. uzyskał tytuł technika budowlanego. Przez kilka lat pracował w warszawskich firmach budowlanych.

W lipcu 1931 r. przyjechał do Gdyni. Został zatrudniony w Urzędzie Morskim na stanowisku kierownika robót w Wydziale Budowy Portu kierowanym przez Tadeusza Wendę i pracował tam do września 1939 r. Od 1935 r. był aktywnym członkiem Klubu Żeglarskiego Gryf przy Lidze Morskiej i Kolonialnej, w 1937 r. uzyskał patent jachtowego kapitana I klasy. Po wybuchu wojny był telefonistą w schronie Obrony Przeciwlotniczej i łącznikiem z Dowództwem Obrony Wybrzeża, brał udział w walkach o Oksywie.

Okupację przeżył w centralnej Polsce. Od czerwca 1940 r. do czerwca 1945 r. był zatrudniony w Towarzystwie Robót Kolejowych i Budowlanych Tor. 2.06.1945 r. wrócił do Gdyni i zgłosił się do Biura Odbudowy Portów. Zorganizował 120-osobowy Oddział Wykonawczy, który pod jego kierunkiem odbudowywał zniszczony port. Od stycznia 1948 r. (po połączeniu Biura Odbudowy Portów z Gdańskim Urzędem Morskim) pracował na stanowisku kierownika Oddziału Inżynieryjno-Budowlanego.

1.01.1950 r. minister żeglugi mianował go dyrektorem Gdańskiego Urzędu Morskiego, a Państwowa Komisja Weryfikacyjna przy Politechnice Gdańskiej nadała mu stopień inżyniera budownictwa lądowego w zakresie konstrukcji budowlanych.

Waldemar Walas należał do entuzjastów budowy bulwaru Nadmorskiego w Gdyni. Dzięki jego zaangażowaniu, mimo wielokrotnego skreślania z planu, w 1969 r. inwestycja została zrealizowana (choć niezupełnie zgodnie z jego marzeniami, ponieważ nie sięgnęła do mola w Orłowie). Jako zapalony żeglarz zaangażował się w prace Społecznego Komitetu Odbudowy Basenu Żeglarskiego. 30.06.1961 r. przekazał środowisku odremontowany basen im. gen. Mariusza Zaruskiego.

W 1966 r. został odwołany ze stanowiska dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni. Do przejścia na emeryturę w 1971 r. pracował na stanowisku kierownika Inspektoratu Wojskowego Przedsiębiorstwa Połowów Dalekomorskich i Usług Dalmor.

Zmarł 23.07.1986 r., jest pochowany na cmentarzu Witomińskim.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)