Lazarowicz Leonard

Lazarowicz Leonard (1909-1973) – urzędnik miejski, wiceprezydent Gdyni.

Życiorys

Urodził się 3.11.1909 r. w Mińsku Mazowieckim, ojciec był ślusarzem. Jako dziecko wyjechał z matką do Rosji do ojca, który pracował w tamtejszej stoczni. W listopadzie 1918 r. wrócił do Polski i rok później rozpoczął naukę w szkole powszechnej w Warszawie. W 1929 r. otrzymał świadectwo dojrzałości i został przyjęty do Wyższej Szkoły Handlowej, nie ukończył jej jednak i w 1930 r. wyjechał do Gdyni.

Pracował najpierw jako pomocnik magazyniera a następnie magazynier w Stoczni Gdyńskiej. Po rocznej przerwie w pracy, udało mu się otrzymać etat buchaltera w Komitecie Pomocy Bezrobotnym, potem został kierownikiem biura.

W 1934 r. przyjęty został do referatu ogólnego Komisariatu Rządu, w 1937 r. został kierownikiem referatu zakupów, a rok później mianowany dożywotnim urzędnikiem miejskim.

Pod koniec października 1939 r. został przez Niemców wysiedlony z Gdyni. Czas okupacji przeżył w Warszawie, zajmując się handlowaniem. W kwietniu 1942 r. został aresztowany za przynależność do Związku Walki Zbrojnej i wywieziony do obozu koncentracyjnego najpierw w Oświęcimiu, potem w Hamburgu oraz w Bergen-Belsen. Po wyzwoleniu obozu przez Anglików został przewodniczącym komitetu obozowego organizującego powroty do Polski.

W 1946 r. wrócił do Gdyni, na początku marca zgłosił się do pracy w Zarządzie Miejskim i został kierownikiem oddziału gospodarczego. 26.11.1947 r. na posiedzeniu Miejskiej Rady Narodowej został wybrany wiceprezydentem Gdyni (innych kandydatów nie zgłoszono) i był nim do 1950 r.

Następnie był dyrektorem Miejskiego Przedsiębiorstwa Budowlanego, od 1952 r. dyrektorem Wojewódzkiego Zarządu Miejskich Przedsiębiorstw Remontowo-Budowlanych w Gdańsku. Potem został członkiem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej i przewodniczącym Społecznego Komitetu Budowy Telewizji. Dzięki niemu tempa nabrały prace wykonawcze i w 1958 r. w Trójmieście zaczęto odbierać pierwszy program TV.

Od 1958 r. do 1963 r. był wicewojewodą gdańskim odpowiedzialnym za sprawy gospodarki przemysłowej i terenowej, uważanym za realizatora koncepcji Przymorza jako dzielnicy mieszkaniowej. Potem został dyrektorem ekonomicznym MORS, a w 1970 r. dyrektorem Kąpieliska Morskiego Sopot.

Zmarł 27.04.1973 r., pochowany jest na Cmentarzu Witomińskim.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)