Kosiarz Edmund
Kosiarz Edmund (1929-1994). Oficer Marynarki Wojennej w stopniu komandora porucznika, historyk, pisarz i publicysta, był redaktorem naczelnym „Przeglądu Marynarki Wojennej”. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, złotym i srebrnym Krzyżem Zasługi
Lata nauki i służby w Marynarce Wojennej
Urodził się 16.09.1929 r. w Ostrowcu Świętokrzyskim. W 1951 r. ukończył studia na Wydziale Pokładowym Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej, w 1960 r. Wyższy Kurs Operacyjno-Taktyczny w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej i w 1961 r. historię na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Wcześniej studiował dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim.
W 1951 r. został sekretarzem redakcji "Przeglądu Marynarki Wojennej", od końca 1953 r. – był redaktorem naczelnym.
Po ukończeniu kursu operacyjno-taktycznego w 1960 r., w stopniu kapitana marynarki objął stanowisko szefa Wydziału Historycznego w Oddziale Historyczno-Wydawniczym, przekształconym w 1968 r. w Wydział Historyczny Zarządu Politycznego Marynarki Wojennej [ZP MW].
Twórczość
W 1970 r. w stopniu komandora porucznika wskutek konfliktu z kierownictwem ZP MW został zwolniony z MW i przeniesiony do rezerwy. Od 1970 r. do 1973 r. był pracownikiem naukowym Wojskowego Instytutu Historycznego w Warszawie, później zajmował się wyłącznie pracą literacką.
Debiutował w 1949 r. reportażem z rejsu na ORP Iskra. Często publikował w prasie MW i „Morzu”. Ponad 100 artykułów wydrukował w latach 1951-1978 w "Przeglądzie Morskim".
Podejmował tematy z historii polskiej Marynarki Wojennej i przebiegu II wojny światowej na morzu, zwłaszcza na Bałtyku oraz o udziale Polskiej Marynarki Wojennej w II wojnie światowej, a także zagadnienia morskiej sztuki operacyjnej i taktyki sił morskich.
Od 1962 r. był członkiem zespołu redakcyjnego i autorem artykułów w „Roczniku Ośrodka Nauk Społecznych i Wojskowych Marynarki Wojennej”, a w 1963 r. członkiem redakcji i autorem opracowań w pierwszym „Biuletynie Historycznym”.
Interesujące artykuły opublikował w latach 1968-1975 w „Wojskowym Przeglądzie Historycznym”. Był również autorem i współautorem podręczników historii Marynarki Wojennej dla oficerów, podoficerów i marynarzy, przewodnika po ORP Burza, zarysu historycznego o obronie Westerplatte, autorem rozdziału Marynarka Wojenna w Historii wojskowości polskiej oraz rozdziałów i podrozdziałów w pracy Walki formacji polskich na Zachodzie.
Napisał Bitwy morskie, Zarys dziejów polskiej floty wojennej, Wyzwolenie Polski północnej, Polacy na morzach, Obrona Helu, Obrona Kępy Oksywskiej 1939, Od pierwszej do ostatniej salwy, Obrona Gdyni, Bitwy na Bałtyku, Wojny na Bałtyku w X - XIX w., Pierwszą wojnę światową na Bałtyku, Salwy nad Zatoką, Flotę Białego Orła, Na wodach Norwegii, Bałtyk w ogniu, Wojna na Bałtyku 1939, Wojna na morzach i oceanach 1939-1945, Druga wojna światową na Bałtyku oraz Działania flot w drugiej wojnie światowej.
Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, złotym i srebrnym Krzyżem Zasługi i innymi odznaczeniami.
Zmarł 25.08.1994 r., pochowany został na Cmentarzu Witomińskim.
Walter Pater (2006 r.)
