Szpital Morski Marynarki Wojennej
Funkcjonował na Oksywiu w latach 1932-1939. W pierwszych dniach II wojny światowej został zbombardowany. W marcu 1945 r. jego funkcję przejął Garnizonowy Szpital Marynarki Wojennej przy ul. Morskiej 89.
Historia szpitala
W maju 1932 r. na Oksywiu uruchomiony został szpital wojskowy Marynarki Wojennej nazwany Szpitalem Morskim. Organizatorem był szef sanitarny floty kmdr dr med. Zygmunt Szymkiewicz. Był to nowoczesny budynek szpitalny na 100 łóżek z oddziałami wewnętrznym i chirurgicznym oraz pododdziałem ginekologiczno-położniczym. Komendantem mianowany został kmdr spec. chirurg dr Adam Unieszowski.
Szpital leczył wojskowych i ich rodziny, a także na podstawie umowy z lekarzem miejskim w Gdyni Józefem Stankiewiczem osoby cywilne z rejonu Oksywia. W planach wojennych miał być głównym szpitalem chirurgicznym, w którym można było uruchomić 3 zespoły operacyjne. Był dobrze zaopatrzony w sprzęt oraz leki i materiały opatrunkowe.
W 1939 r. dwukrotnie – w kwietniu i sierpniu – opróżniono szpital, ewakuując pacjentów do Brześcia nad Bugiem. W dniach poprzedzających mobilizację powszechną przystąpiono do organizowania filii szpitala na bazie Miejskiego Szpitala Zakaźnego i Zakładu Kwarantannowego (nazwanego w książce adresowej Szpitalem Epidemiczno-Kwarantannowym), który dysponował 130 łóżkami, 2 salami operacyjnymi i dobrym wyposażeniem.
Już w pierwszym dniu wojny Szpital Morski Marynarki Wojennej znalazł się w strefie bezpośredniego ostrzału przeciwnika. 2.09.1939 r. Szpital Morski nr 1 (taka została nadana nazwa od momentu mobilizacji), po uszkodzeniach spowodowanych zarówno ostrzałem, jak i bombardowaniem, został przeniesiony do Babiego Dołu. W budynku pozostał jedynie punkt opatrunkowy dla walczących oddziałów.
Po wojnie w 1947 r. budynek zajęto na Oficerską Szkołę Marynarki Wojennej.
autor: Andrzej Kolejewski (2006 r.)
