Batko Zygmunt

Batko Zygmunt (1924-1997). Kapitan żeglugi wielkiej, rzeczoznawca Polskiej Izby Handlu Zagranicznego, kapitan portu w Ghanie, pierwszy w historii Polskiej Marynarki Handlowej, dowódca supertankowca Kasprowy Wierch.

Życiorys

Urodził się 27.06.1924 r. w Pietrzejewicach (rodzice posiadali niewielkie gospodarstwo rolne; ojciec w czasie II wojny, mimo 51 lat, wziął udział w kampanii wrześniowej, potem czynnie działał w Armii Krajowej – za co był czwarty na liście osób wytypowanych przez Urząd Bezpieczeństwa do rozstrzelania w Miechowie).

Przed wojną ukończył szkołę powszechną, w czasie okupacji - gimnazjum na tajnych kompletach. W stopniu kaprala był żołnierzem AK, prowadząc magazyn broni batalionu, uczestnicząc w transportach uzbrojenia i pomagając ojcu w działaniach konspiracyjnych. W 1945 r. przyjechał do Gdyni, by wstąpić do Państwowej Szkoły Morskiej i ukończył ją z pierwszym powojennym rocznikiem, a potem rozpoczął studia w Wyższej Szkole Handlu Morskiego, równocześnie pracując przez kilka miesięcy w roku na statkach.

Jako starszy marynarz pływał na Naroczy, należącym do Bałtyckiej Spółki Okrętowej kpt. Wincentego Bartosiaka. W 1949 r. odebrano mu – jak i wielu innym absolwentom Szkoły Morskiej – prawo pływania za przynależność w czasie wojny do AK. Zatrudnienie znalazł w przedsiębiorstwie połowów kutrowych Arka jako referent-nawigator, następnie był pilotem portowym w Kapitanacie Portu Gdynia. W październiku 1951 r., po wielu odwołaniach, zwrócono mu książeczkę żeglarską. Zamustrował wówczas na Gople jako III oficer.

Dyplom kapitana żeglugi wielkiej otrzymał w 1958 r. Przez następne 2 lata był kapitanem w Bazie Zdawczej Statków w Stoczni Gdyńskiej, do 1965 r. – pilotem portowym w Zarządzie Kolei i Portów Ghany. Od 1965 r. do 1968 r. był kapitanem Portu Thema w Ghanie. Po powrocie do kraju pływał na statkach Polskiej Marynarki Handlowej – w 1974 r. został pierwszym kapitanem pierwszego polskiego tankowca typu VLCC (Very Large Crudeoil Carrier), wybudowanego w hamburskiej stoczni - Kasprowy Wierch o wyporności 142 tys. t. Od 1980 r. do 1988 r. pracował w Campagne Nationale de Transport Maritime des Hydrocarboures w Algierii.

Autor niezwykle ciekawej książki wspomnieniowej Łaskawe oceany, obejmującej 42 lata pracy zawodowej, opublikowanej w 1997 r. w cyklu Księgi Floty Ojczystej.

Zmarł 1.09.1997 r., spoczywa na cmentarzu Witomińskim.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)