Aleksandrowicz Leszek
Leszek Aleksandrowicz (1912-1993) - lekarz, pierwszy powojenny ordynator oddziału urologicznego Szpitala Miejskiego w Gdyni.
Życiorys
Urodził się w Moskwie 25.03.1912 r., ojciec był urzędnikiem. W 1919 r. rodzice wrócili do Polski, ojciec pracował w warszawskim Urzędzie Probierczym. W 1930 r. rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego im. Józefa Piłsudskiego (w tym czasie należał do Akademickiego Związku Morskiego), zakończone dyplomem uzyskanym w 1937 r.
Następnie ukończył Szkołę Podchorążych, odbył przepisowy staż lekarski i w marcu 1939 r. otrzymał prawo praktyki. W maju i czerwcu odbył 6-tygodniowe szkolenie rezerwistów w Puławach i Modlinie, a gdy wybuchła wojna, zgłosił się do kompanii sanitarnej w Warszawie i został dowódcą plutonu sanitarnego w stopniu podporucznika.
W czasie okupacji pracował na oddziale chirurgicznym Szpitala Miejskiego św. Ducha jako asystent oddziałów urologicznego i chirurgicznego. Należał także do sekcji sanitarnej podziemnej organizacji wojskowej Polskiej Marynarki Wojennej Alfa. Od marca do kwietnia 1945 r. był lekarzem Szpitala Miejskiego w Piasecznie - do czasu oddelegowania do Gdyni, do Szpitala Sióstr Miłosierdzia - jako kierownik oddziału urologicznego. Dwa miesiące później został powołany do Marynarki Wojennej i w stopniu kapitana mianowany ordynatorem oddziału chirurgicznego Szpitala Marynarki Wojennej przy ul. Morskiej na Grabówku. Równocześnie od października 1946 r. był kierownikiem Ambulatorium Chirurgicznego w Sopocie, a od maja 1946 r., po powstaniu Ambulatorium Portowego wraz z Pogotowiem, był lekarzem dyżurnym.
Zdemobilizowany w kwietniu 1949 r., został w kwietniu 1950 r. ordynatorem oddziału urologicznego Szpitala Miejskiego w Gdyni (jak nazwano upaństwowiony Szpital Sióstr Miłosierdzia). W jego aktach jest taka adnotacja z 1952 r.: „W pracy społecznej nie bierze udziału, jest lekarzem religijnym, lecz nie zauważono, żeby wywierał na kogo nacisk”.
W 1956 r. wypłynął jako lekarz w rejs na jednym ze statków handlowych, wziąwszy półroczny urlop. Urlop ten przedłużył i szpital rozwiązał z nim umowę o pracę. Pozostał przez wiele lat lekarzem okrętowym.
Zmarł 17.01.1993 r., pochowany jest na cmentarzu Witomińskim.
autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)
