Garnizonowy Szpital Marynarki Wojennej

Istniał w latach 1945-1949, działalność rozpoczął w budynku przy ul. Morskiej 89. Jego zadaniem było leczenie marynarzy i ich rodzin z jednostek Marynarki Wojennej. W 1949 r. został przeniesiony do Gdańska, gdzie na bazie Szpitala Garnizonowego miał powstać znacznie większy Szpital Marynarki Wojennej.

• 
  Budynek przy ul. Morskiej 89, w którym zorganizowano Polowy Szpital Ewakuacyjny (karta ewidencyjna z czasów okupacji).

Historia

W marcu 1945 r. wojska radzieckie zajęły budynek przy ul. Morskiej 89 i zorganizowały Polowy Szpital Ewakuacyjny, który należał do zgrupowania szpitali pod nazwą Baza Szpitalna Armii. Oddany w ręce polskie 20.11.1945 r., przeorganizowano go na Garnizonowy Szpital Marynarki Wojennej w Gdyni. Komendantem został dr Faustyn Derecki.

Szpital przewidziany był na 150 łóżek i prowadził oddziały chirurgiczny, internistyczny, położniczo-ginekologiczny oraz zakaźny i skórno-wenerologiczny. Przy szpitalu funkcjonowały podstawowe poradnie i rtg. Prowadził także kursy dla pielęgniarek. Personel pochodził ze zmobilizowanych lekarzy i pielęgniarek Bazy Szpitalnej I Armii Wojska Polskiego oraz wracających z niewoli, przedwojennych lekarzy Marynarki Wojennej. Personel pomocniczy rekrutował się z mieszkańców Grabówka. Zaopatrzenie sanitarne i żywność zapewniał Wojskowy Okręg Bydgoski.

W połowie 1946 r. Miejska Rada Narodowa Gdyni zażądała zwrotu zajętych przez wojsko budynków. We wrześniu 1947 r., po wykonaniu prac remontowo-adaptacyjnych rozpoczęło się przenoszenie szpitala na Oksywie.

Otwarcie nastąpiło 1.11.1947 r. Jego zadaniem było leczenie marynarzy z jednostek Marynarki Wojennej oraz ich rodzin. Szpital przewidziany był na 100 łóżek. Obsada: 42 oficerów, 14 podoficerów i marynarzy, 58 osób personelu cywilnego.

Komendantem był kmdr dr Stanisław Wiczyk, szefem oddziału chirurgicznego – kmdr dr Adam Unieszowski, ordynatorem – dr kpt. Leszek Aleksandrowicz. Szefem oddziału wewnętrznego był kmdr dr Stefan Sobieniecki, ordynatorem – ppor. dr Bolesław Szewczyk. Oddział skórno-wenerologiczny prowadził por. dr Eugeniusz Gofron.

Szpitalowi podlegały Garnizonowa Izba Przyjęć, laboratorium, apteka i składnica sanitarna Szefostwa Służby Zdrowia Marynarki Wojennej. W maju 1948 r. szpital oddał na cele OSMW [Oficerska Szkoła Marynarki Wojennej] oddział skórno-wenerologiczny.

W grudniu 1948 r. zaprzestano przyjmowania do szpitala. Zgodnie z rozkazem dowódcy Wojska Polskiego z dniem 1.01.1949 r. został przeniesiony do Oliwy, gdzie na bazie Szpitala Garnizonowego miał powstać znacznie większy Szpital Marynarki Wojennej.

autor: Andrzej Kolejewski (2006 r.)