Studziński Zdzisław
Studziński Zdzisław (1922-1976). Wiceadmirał, dowódca Marynarki Wojennej, zastępca szefa Sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych państw – stron Układu Warszawskiego, poseł. Był odznaczony dwukrotnie Orderem Sztandaru Pracy III klasy, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, srebrnym Medalem Zasłużonym na Polu Chwały i innymi odznaczeniami.
Życiorys
Urodził się 14.08.1922 r. w Łodzi, pochodził z rodziny robotniczej. W latach okupacji podejmował różne zajęcia dorywcze.
Po wojnie wstąpił do Milicji Obywatelskiej, skąd w połowie 1945 r., skierowany do Wojska Polskiego, został kursantem Centralnej Szkoły Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Łodzi i 15.09.1945 r. mianowany podporucznikiem, otrzymał skierowanie do służby w wojskowym aparacie partyjno-politycznym w Biedrusku, a następnie w Ostrowie Wielkopolskim.
W lipcu 1946 r. na własną prośbę został wysłany do Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej. Ukończył ją z drugą lokatą 25.09.1949 r. i objął dowództwo trałowca bazowego Mors. W roku następnym przeniesiono go na stanowisko zastępcy dowódcy niszczyciela Błyskawica, a 7.07.1950 r. został dowódcą tego okrętu.
We wrześniu 1952 r. został wybrany posłem na Sejm. 29.10.1952 r. skierowany w drodze wyróżnienia na przeszkolenie do ZSRR i ukończył kilkunastomiesięczny kurs specjalistyczny w leningradzkiej WSMW [Wyższa Szkoła Marynarki Wojennej].
Po powrocie przeszedł do pracy w Sztabie Głównym Marynarki Wojennej, początkowo jako zastępca szefa Oddziału Szkolenia, następnie szef oddziału. Po kolejnych awansach w stopniu komandora został zastępcą dowódcy Marynarki Wojennej ds. liniowych.
W 1955 r. został powołany na stanowisko dowódcy Marynarki Wojennej. 18.06.1955 r. otrzymał stopień kontradmirała. W latach 1956-1958 ponownie przebywał w Związku Radzieckim, gdzie ukończył wyższy kurs akademicki w AMW [Akademia Marynarki Wojennej] im. Woroszyłowa. Kolejny awans, na wiceadmirała, otrzymał w 1960 r.
W 1961 r., 1965 r., 1969 r. był posłem na Sejm. W 1969 r. przekazał obowiązki dowódcy Marynarki Wojennej kadm. Ludwikowi Janczyszynowi i wyjechał do Moskwy, gdzie został zastępcą szefa Sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych państw – stron Układu Warszawskiego. W związku z pogarszającym się stanem zdrowia w 1975 r. wrócił do kraju.
Zmarł 7.03.1976 r. w Gdyni. Pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Witomińskim.
Odznaczony dwukrotnie Orderem Sztandaru Pracy III klasy, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, srebrnym Medalem Zasłużonym na Polu Chwały i innymi odznaczeniami.
autor: Walter Pater (2006 r.)
