Niewiarowicz Wacław

Niewiarowicz Wacław (1882-1945) – kapitan żeglugi wielkiej.

• 
  Legitymacja Ligi Morskiej i Kolonialnej Wacława Niewiarowicza.

Życiorys

Urodził się w Gołębiu (lubelskie), służbę na morzu rozpoczął w rosyjskiej flocie handlowej. W grudniu 1926 r. objął obowiązki kapitana parowca Kraków, należącego do PP Żegluga Polska, na którym pływał do listopada 1929 r. (w 1927 r. Ministerstwo Przemysłu i Handlu wydało mu polski dyplom kapitana żeglugi wielkiej). Dowodził następnie Niemnem, potem wrócił na Kraków.

4.07.1930 r. Kraków pod jego dowództwem jako pierwszy polski statek przeszedł przez Kanał Sueski i wpłynął na Morze Czerwone. W lutym 1932 r. przeszedł do administracji morskiej – jako starszy pilot w Kapitanacie Portu. Był ławnikiem Izby Morskiej przy Sądzie Grodzkim w Gdyni oraz działaczem Ligi Morskiej i Kolonialnej.

Odznaczony złotym Krzyżem Zasługi i złotym Medalem Ligi Morskiej i Kolonialnej. Po wybuchu wojny, w połowie października został wysiedlony z Gdyni, okupację przeżył w Częstochowie.

Po wojnie wrócił do Gdyni i na swoje dawne stanowisko kapitana portu (mimo wieku emerytalnego). 7.12.1945 r., w burzliwy dzień zginął tragicznie, przygnieciony holownikiem o burtę statku.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)