Lwów

Żaglowiec szkolny zwodowany w 1869 r. w Wielkiej Brytanii, pływał dla różnych armatorów. W 1920 r. kupiony przez polski Departament Spraw Morskich, przebudowany na żaglowiec szkolno-towarowy. Pod polską banderą Lwów przebył 63 166 mil. Jako pierwszy polski statek – w sierpniu 1923 r. – przekroczył równik.

• 
  Żaglowiec Lwów w porcie gdyńskim.
• 
  Żaglowiec Lwów – widok od strony rufy.

Historia

Zwodowany w kwietniu 1869 r. w stoczni G. R. Clover & Co. w Birkenhead (Wielka Brytania) jako pełnorejowiec (fregata) Chinsura dla brytyjskiego armatora T. & J. Broklenbank z Liverpoolu. Pływał na linii do Indii i Australii.

W 1883 r. sprzedany brytyjskiej firmie Hughes & Co. (również z Liverpoolu), pływał w trampingu na Dalekim Wschodzie. W 1893 r. sprzedany pod banderę włoską braciom Olvari i nazwany Lucco, z portem macierzystym Cumogli (Indie).

Ciężko uszkodzony (m.in utrata części omasztowania) w 1898 r. w huraganie i sprzedany holenderskiej firmie P. Landberg & Zoon z Batawii. Odbudowany jako bark i nazwany Nest. Pływał na trasie Holandia–Indonezja, zmieniając armatorów.

W lipcu 1920 r. zakupiony od rotterdamskiego armatora J. van Meela przez polski Departament Spraw Morskich dla powstającej Szkoły Morskiej. Wyremontowany i przebudowany (m.in. instalacja silnika) w stoczni Van der Vindt (Vlaardingen, Holandia) na żaglowiec szkolno-towarowy.

4.09.1921 r. uroczyście podniesiono na nim banderę, nadając mu imię Lwów. Bazował w Gdańsku, początkowo stanowił własność Polskiej Marynarki Wojennej, dopiero 31.12.1922 r. przekazano go władzom cywilnym.

Odbył 12 podróży szkolnych, w tym do Brazylii (1923 r.) oraz na Morze Śródziemne (1925 r.) i Morze Czarne (1928 r.). Jako pierwszy polski statek 13.08.1923 r. przekroczył równik. Pod polską banderą Lwów przebył 63 166 mil.

Po wycofaniu ze służby w Państwowej Szkole Morskiej w sierpniu 1930 r. został przekazany Polskiej Marynarce Wojennej. Pozbawiony takielunku, używany był początkowo jako okręt mieszkalny dla załóg okrętów podwodnych, a od 1932 r. – jako pływający warsztat i magazyn.

Skreślony z listy Polskiej Marynarki Wojennej 25.09.1937 r., został sposobem gospodarczym pocięty w 1938 r. na złom na Oksywiu przez Warsztaty Portowe Marynarki Wojennej. Jeden z jego masztów stanął na dziedzińcu koszar kadry floty jako maszt sygnałowy, jednak – prawdopodobnie – nie przetrwał wojny.

Dane techniczne

Pojemność 1,293 tys. BRT, 964 NRT; żelazny kadłub o wymiarach 85,1 (z bukszprytem) × 11,4 × ok. 7 m; 3-masztowy bark, pow. ożaglowania ok. 1500 m²; 2 silniki spalinowe Kromhout po 180 KM; prędkość – 5,5 w. (pod silnikiem); załoga – 35 osób (plus 140 uczniów).

autor: Marek Twardowski (2006 r.)