Just Bolesław

Just Bolesław (1903-1989) – artysta malarz, dekorator wnętrz.

• 
  Bolesław Just (pierwszy z lewej strony).
• 
  Bolesław Just – projekt polichromii sufitu w kościele o.o. Franciszkanów p.w. św. Antoniego Padewskiego w Gdyni.
• 
  Wnętrze statku ms. Dzierżyński zaprojektowane przez Bolesława Justa i  Maksymiliana Kasprowicza.
• 
  Bolesław Just – Głowa rybaka – portret, tektura, olej (32,5 cm x 30,2 cm).
• 
  Bolesław Just – Autoportret – tektura, olej (45,5 cm x 36 cm).

Życiorys

Urodził się 28.08.1903 r. we wsi Rypułtowice w województwie łódzkim, ojciec był rolnikiem. W 1921 r. ukończył Wydział Chemiczny Państwowej Szkoły Włókienniczej Towarzystwa Akcyjnego Wola w Łodzi. Do 1925 r. pracował jako farbiarz. W 1926  r. zdał egzaminy do Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Poznaniu.

W 1931 r. osiedlił się w Gdyni. Uczył się w Pomorskiej Szkole Sztuk Pięknych, tworzył, prowadził z żoną wypożyczalnię książek i sprzedaż materiałów piśmienniczych, pamiątek i bursztynu. Firma nazywała się Jabol i przez jakiś czas była podstawą ich egzystencji. Zaczęli z 400 tomami, a stopniowo doszli do 12 tys. (żona jeździła po książki do Warszawy, do znanej żydowskiej firmy Przeworskiego). W 1936 r. przenieśli wypożyczalnię do gmachu przy skwerze Kościuszki (po wojnie przez wiele lata była tam Miejska Biblioteka Publiczna). W tym samym roku Bolesław Just założył firmę dekoracyjną. Jednym z pierwszych zleceń było malowanie sali recepcyjnej hotelu Emigracyjnego i Hal Targowych na Grabówku. Należał do cechu malarzy w Gdyni i do Związku Zawodowego Artystów Plastyków.

W sierpniu 1939 r. został zmobilizowany. Brał udział w kampanii wrześniowej. Dostał się do niewoli, z której udało mu się uciec. Wrócił do Gdyni, ale został wysiedlony do Generalnej Guberni. W czasie okupacji pracował m.in. jako ślusarz w Warszawie, a potem w tartaku w Czarnej Strudze koło Żyrardowa. Od 1942 r. należał do Armii Krajowej i działał w grupie „Macieja” na terenie Kampinosu. Biblioteka, przechowana bezpiecznie przez całą wojnę, doszczętnie spłonęła w kwietniu 1945 r., gdy rosyjskie samoloty zbombardowały barak, w którym była ukryta.

Od kwietnia 1945 r. do stycznia 1946 r. pracował jako artysta plastyk w Urzędzie Informacji i Propagandy w Gdyni. Do 1950 r. był referentem plastycznym w Wydziale Kultury i Sztuki Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Gdyni. W roku tym został laureatem Nagrody Artystycznej Gdyni w dziedzinie plastyki. Od lutego 1950 r. do października 1951 r. pracował jako plastyk marynista w Lidze Morskiej. Do 1956 r. był dyrektorem oddziału Pracowni Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Od 1959 r. uczył rysunku w Szkole Podstawowej nr 26. W 1969 r. przeszedł na emeryturę.

Zmarł 30.05.1989 r., jest pochowany na cmentarzu Witomińskim.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)