Hotele robotnicze do 1939 r.

Przed II wojną światową w Gdyni były 2 hotele robotnicze. Jeden mieścił się przy ul. Morskiej - mógł przyjąć 300 gości. W 1936 r. budynek przeznaczono do rozbiórki, a grunt przekazano pod budowę bloków mieszkalnych. Drugi obiekt - na Grabówku - zwany też Schroniskiem Miejskim, miał 144 łóżka w 18 salach.

Historia

Jeden hotel robotniczy stał przy ul. Morskiej. Barak noclegowy dla 300 robotników pobudowany na początku lat 20. XX w. przez Ministerstwo Przemysłu i Handlu, został 15.10.1928 r. przejęty od Urzędu Morskiego w administrację przez Pomorski Urząd Wojewódzki. W 1929 r. dotychczasowy prowadzący hotel I. Tyliński został usunięty („uprawiał handel kradzionym węglem, namawiał bezrobotnych, by demonstrowali pod magistratem i źle prowadził administrację hotelu” - sprawozdanie kierownika Urzędu Bezpieczeństwa i Porządku Publicznego).

Spelunka przy Morskiej

Od 1930 r. hotelem przy ul. Morskiej zarządzało Towarzystwo Ogniska Robotniczego im. J. Piłsudskiego, którego statutowym zadaniem było „prowadzenie hoteli robotniczych wraz z kuchnią i świetlicą dla robotników, ewentualny czysty zysk zużywa się na udoskonalenie ogniska czytelni i biblioteki. Głównym celem jest uszlachetnianie i podniesienie na wyższy poziom duchowy robotników mieszkających w ognisku”.

Założycielami Towarzystwa byli: Maksymilian Zuske, Zygmunt Cieślikowski, Jan Wandycz, Stanisław Cycliański, Antonina Porzezińska, Antoni Parzyłka, Jan Śląski. Komitet w osobie prezesa Zuske przejął prowadzenie domu noclegowego. Towarzystwo, mimo najlepszych chęci, nie bardzo radziło sobie z podopiecznymi. Jak stwierdziła komisja wysłana przez Komisariat Rządu, „ognisko stało się spelunką umożliwiającą prowadzenie przestępczego rzemiosła, z powodu niezaradności komitetu a nie złej woli”.

W 1933 r. przejął go Komisariat Rządu i oddał Komitetowi do Spraw Bezrobocia. W 1934 r. część pomieszczeń zajął Komitet Funduszu Pracy, resztę dzierżawił Związek Strzelecki. O wynajęcie baraku zabiegali misjonarze kresowi, ale w 1936 r. budynek, stojący na terenie państwowym, przeznaczono do rozbiórki, a grunt przekazano protokolarnie Okręgowej Dyrekcji Poczt i Telegrafów w Bydgoszczy dla Zarządu Pocztowego na Grabówku - jako miejsce budowy bloków mieszkalnych.

Schronisko miejskie

We wrześniu 1928 r. Komisja Międzyministerialna zdecydowała o wybudowaniu hotelu robotniczego na Grabówku (obok ogniska). Już w październiku Magistrat zlecił budowę. Otwarcie Miejskiego Hotelu Robotniczego, zwanego też Schroniskiem Miejskim, odbyło się 10.12.1930 r. Hotel miał 144 łóżka w 18 salach. Kierownikiem był W. Pogorzelski.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)