Downarowicz Władysław

Downarowicz Władysław (1905-1975). Budowniczy, m.in. Dworca Morskiego w Gdyni. Urodził się 24.11.1905 r. w miejscowości Konotop (Ukraina). Do Polski przyjechał w 1922 r., ukończył Państwową Szkołę Budownictwa w Warszawie, następnie Szkołę Podchorążych Lotnictwa w Poznaniu, potem w Warszawie, Radomiu i we Lwowie.

Od czerwca 1931 r. do lipca 1932 r. uczestniczył w budowie Dworca Morskiego w Gdyni, sprawując bezpośredni nadzór nad robotami i wykonując wszelkie prace związane z przyjmowaniem i kontrolą materiałów, sporządzaniem rachunków itp. 3.04.1932 r. w swoim domu przy ul. Tatrzańskiej 32 założył Przedsiębiorstwo Budowlane Pion. Firma wykonywała roboty wykończeniowe m.in. przy budynkach Bergenske, Gdyniki, Domu Bawełny. Należał do Klubu Narciarskiego Skimka.

Zmobilizowany w sierpniu 1939 r., czas wojny przeżył w Rumunii, początkowo internowany w obozie, następnie jako uchodźca cywilny (działając w Polskim Zjednoczeniu Demokratycznym). Po wojnie wrócił do Gdyni, reaktywował firmę pod tą samą nazwą i prowadził ją do 1949 r., gdy zlikwidowano wszystkie prywatne przedsiębiorstwa budowlane.

Został wówczas inspektorem nadzoru w Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych w Gdańsku (do 1956 r.). W 1950 r. uzyskał tytuł inżyniera budownictwa lądowego. Potem był członkiem Spółdzielni Zaopatrzenia i Zbytu Remontowo-Budowlanego Rozwój i rzeczoznawcą w Cechu Rzemiosł Różnych.

Uhonorowany Srebrnym Krzyżem Zasługi. Zmarł 25.09.1975 r., spoczywa na cmentarzu Witomińskim. Żona Łucja była siostrą Jadwigi Roteckiej-Szewczuk.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)