Dembiński Teodor

Dembiński Teodor (1900-1946). Prawnik, bankowiec, wiceprezes Izby Przemysłowo-Handlowej. Urodził się 25.06.1900 r. w Opolu, do gimnazjum chodził w Poznaniu. Brał udział w powstaniu wielkopolskim, następnie ochotniczo w Wojsku Polskim w 1920 r. W 1924 r. ukończył Wydział Prawno-Ekonomiczny Uniwersytetu Poznańskiego. Praktykę bankową rozpoczął w jednym z banków krajowych, a kontynuował w bankach w Anglii i we Francji.

W 1927 r. przyjechał na Pomorze i rozpoczął pracę w Baltische Commssions-Bank (oddziale gdańskim Bałtyckiego Banku Komisowego) na stanowisku prokurenta. W 1933 r. został członkiem zarządu tego banku, rok później zorganizował w Gdyni oddział Banku Cukrownictwa. Zajmował się wszystkimi operacjami związanymi z eksportem polskiego cukru. Był przedstawicielem Cukroportu, członkiem rady nadzorczej Żeglugi Polskiej i Warty, wchodził w skład zarządu Rady Interesantów Portu. Był także członkiem gdyńskiego Klubu Rotary, wiceprezesem Towarzystwa Polsko-Angielskiego.

W 1935 r., razem z dr. Jerzym Krzyżanowskim, wybudował kamienicę przy ul. 10 Lutego 30. Zmobilizowany w sierpniu 1939 r., został ranny podczas działań wojennych. Okupację przeżył w obozie jenieckim. Po powrocie do Gdyni w 1945 r. przystąpił natychmiast do prac nad odbudową gospodarki morskiej, został także wiceprezesem Izby Przemysłowo-Handlowej w Gdyni.

Odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem za Wolność. Zmarł 19.08.1946 r., pochowany na cmentarzu sopockim.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)