Chudziński Henryk

Chudziński Henryk Zygmunt (1892-1959). Notariusz i radny miejski. Urodził się 1.10.1892 r. w Brodnicy, tam ukończył gimnazjum (brat był prałatem w Pelplinie). Prawo studiował na uniwersytetach w Monachium, Berlinie i Królewcu, dyplom uzyskał w 1918 r. W czasie I wojny powołany do niemieckiego wojska, wysłany na front zachodni, 2-krotnie ranny. W 1918 r. organizował oddziały polskie na Pomorzu, był dowódcą grupy i komisarzem granicznym na powiat grudziądzki. Podczas plebiscytu na Mazurach był syndykiem konsulatu RP w Olsztynie. W 1920 r. zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego. Po wojnie został naczelnikiem sądu w Tczewie, od 1927 r. był adwokatem i notariuszem w Brodnicy.

W 1934 r. został notariuszem w Gdyni, udzielał się w Komitecie Rozbudowy Miasta (m.in. z Józefem Kawczyńskim, Bolesławem Nowackim, Włodzimierzem Prochaską, Bolesławem Janickim). Członek sejmiku wojewódzkiego, sekretarz generalny Automobilklubu Gdyńskiego, prezydent Klubu Rotary. Mieszkał przy skwerze Kościuszki 15. Był autorem błyskotliwych artykułów z dziedziny kultury, sztuki, motoryzacji.

Zmobilizowany w sierpniu 1939 r., walczył w obronie Wybrzeża. Po kapitulacji dostał się do niewoli niemieckiej. Jego żona, Niemka, pracowała w Urzędzie Państwowym dla Wysiedleńców w Berlinie. Wydostała go z obozu, co spotkało się z krytyką przyjaciół i środowiska.

W 1945 r. wrócił do kraju, zamieszkał w Sopocie i uczył języka angielskiego. Odznaczony m.in. Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)