Borkowski Józef

Borkowski Józef (1904-1995). Nauczyciel matematyki, pracował m.in. w Prywatnym Koedukacyjnym Gimnazjum dr. Teofila Zegarskiego w Orłowie.

Życiorys

Urodził się 25.12.1904 r. we wsi Mościska na Lubelszczyźnie, ojciec był rolnikiem. Gdy miał 7 lat, umarła matka, gdy 12 – ojciec. Wychowywał go brat matki, posiadający gospodarstwo rolne w powiecie łukowskim. W 1917 r. wstąpił do tzw. szkoły realnej, w 1923 r. zdał maturę w Państwowym Gimnazjum w Łukowie i rozpoczął studia na Wydziale Przyrodniczo-Matematycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W 1931 r. odbył roczny kurs w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Śremie i podjął pracę nauczyciela matematyki w Gimnazjum Koedukacyjnym w Wyszkowie nad Bugiem. Dyplom „magistra filozofii jako dowód zakończenia studiów wyższych w zakresie matematyki” zdobył w lutym 1936 r., a dyplom nauczyciela szkół średnich – w czerwcu tego samego roku.

Znalazł go wtedy Teofil Zegarski, niezwykle starannie dobierający pedagogiczne grono, i zaproponował pracę. Józef Borkowski przyjechał do Gdyni i został nauczycielem matematyki w Prywatnym Koedukacyjnym Gimnazjum w Orłowie, był też wychowawcą w internacie, opiekunem harcerzy i biblioteki nauczycielskiej. Po śmierci T. Zegarskiego budynek szkolny wydzierżawili jezuici, J. Borkowski został zaangażowany jako nauczyciel kontraktowy Państwowego Gimnazjum w Wejherowie i – otrzymawszy płatny urlop – przydzielony do Prywatnego Gimnazjum oo. Jezuitów.

W sierpniu 1939 r. został zmobilizowany i skierowany do służby wojskowej w Tczewie, a potem do Warszawy. Walczył w obronie stolicy, po kapitulacji dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w obozie do 2.05.1945 r. (prowadził wykłady z matematyki dla oficerów i uczył szeregowych).

Po zakończeniu wojny, od 11.10.1945 r. do lipca 1946 r., pracował w szkolnictwie na terenie angielskiej strefy okupacyjnej (w oddziałach gen. Stanisława Maczka). Po powrocie do kraju pracował od 1.09.1946 r. w Państwowym Gimnazjum i Liceum Żeńskim oraz Gimnazjum Jezuitów. W tym samym roku ożenił się ze starszą córką T. Zegarskiego – Marią. W 1947 r. został przeniesiony do Społecznego Gimnazjum i Liceum Związku Nauczycielstwa Polskiego w Orłowie, potem przez rok uczył matematyki w sopockim liceum i wrócił do Liceum Ogólnokształcącego nr I. Uczył też matematyki w Liceum Technik Plastycznych (Zespół Szkół Plastycznych) i opiekował się kołem astronomicznym w Młodzieżowym Domu Kultury. Był pasjonatem swej pracy. W 1972 r. przeszedł na emeryturę, w 1973 r. został uhonorowany Złotym Krzyżem Zasługi.

Zmarł 18.08.1995 r., pochowany na cmentarzu orłowskim.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)