Beczkowicz Zygmunt
Beczkowicz Zygmunt (1887-1985). Prawnik, wicewojewoda warszawski, wojewoda wileński, poseł, senator; założyciel i pierwszy dyrektor gdyńskiego Dalmoru.
Życiorys
Urodził się 21.01.1887 r. w Łukowcu koło Lubartowa, w rodzinie ziemiańskiej. Do gimnazjum chodził w Siedlcach, maturę zdał w Warszawie w 1907 r., prawo studiował na Uniwersytecie Moskiewskim – dyplom zdobył w 1911 r.
Pracował w sądownictwie w Siedlcach, działając równocześnie jako sekretarz w Komitecie Obywatelskim. W czasie I wojny światowej przeniósł się do Warszawy, brał udział w pracach Rady Stanu Królestwa Polskiego i nad organizacją polskiego sądownictwa. W 1919 r. został zastępcą komisarza rządu na miasto stołeczne Warszawę, potem – do przewrotu majowego w 1926 r. – był wicewojewodą warszawskim. W latach 1926-1931 był wojewodą nowogródzkim, następnie wileńskim.
W 1933 r. wyjechał do Rygi jako poseł i minister pełnomocny Rzeczypospolitej Polskiej. Po 3 latach wrócił i do września 1939 r. piastował godność senatora z listy prezydenta RP. W kwietniu 1938 r. był jednym z inicjatorów założenia w Gdyni przedsiębiorstwa Delfin – Połowy Dalekomorskie SA, był też członkiem jego rady nadzorczej.
Okupację przeżył w Warszawie, działając w Stołecznym Komitecie Samopomocy Społecznej, potem w prezydium warszawskiego oddziału Rady Głównej Opiekuńczej. Współpracował z Delegaturą Rządu RP na Kraj, utrzymywał kontakty z Komendą Szarych Szeregów, w czasie powstania warszawskiego w domu na Mokotowie prowadził z żoną mały szpitalik.
Po wojnie był we władzach Związku Gospodarczego Spółdzielni RP Społem, 3.08.1945 r. opracował memoriał w sprawie powołania do życia spółdzielczego przedsiębiorstwa połowów dalekomorskich Dalmor. Inauguracyjne posiedzenie rady nadzorczej odbyło się 29.08.1946 r., Zygmunt Beczkowicz został pierwszym dyrektorem i jednoosobowym zarządem spółki. Mieszkał przy ul. Piotra Skargi 9. Po 2 latach władza ludowa zaczęła go szykanować. Przeniósł się do Warszawy, gdzie do czerwca 1949 r. był kierownikiem ekspozytury Dalmoru, potem pracował jako lektor języków obcych na Politechnice Warszawskiej. Po przejściu na emeryturę zamieszkał w Gdyni przy ul. Świętojańskiej; ożenił się z Maryą Zabłocką.
Zmarł w Gdyni 2.05.1985 r., w wieku 98 lat. Pochowany na cmentarzu Witomińskim.
autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)
