Stankiewicz Leon

Z Gdynia w sieci

Stankiewicz Leon Józef (1892-1968) – adwokat. W połowie lat 20. XX w. zauroczony Gdynią zbudował tu jedną z pierwszych kamienic przy ul. Świętojańskiej.

Życiorys

Urodził się 25.09.1982 r. w Łubnie (powiat Brzozów, województwo rzeszowskie), rodzice byli średniorolnymi gospodarzami. W 1911 r. ukończył Gimnazjum Realne im. Franciszka Józefa w Drohobyczu. Studiował prawo – 3 lata na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie i rok w Wiedniu. Jako poddany austriacki został powołany do służby wojskowej i w I wojnie światowej walczył na froncie włoskim.

Jesienią 1919 r. rozpoczął pracę aplikanta sądowego w Poznaniu. W 1920 r. został przeniesiony do Starogardu Gdańskiego. W 1923 r. złożył egzamin asesorski uprawniający do zawodu sędziowskiego i adwokackiego. Do 1939 r. był starogardzkim adwokatem.

W połowie lat 20. XX w. reprezentował gdynianina oskarżonego o malwersacje przy budowie poczty. Zauroczony Gdynią postanowił zbudować kamienicę u stóp Kamiennej Góry (bo żona bała się wiatrów). Projektantem był Włodzimierz Prochaska. Był to jeden z pierwszych domów przy ul. Świętojańskiej, otrzymał nr 53.

Po wybuchu II wojny światowej był poszukiwany przez Gestapo. Uciekł do Dynowa, pracował w gospodarstwie rodziców. W 1945 r. wrócił do Gdyni i zamieszkał w swojej kamienicy. Do 6.01.1947 r. pracował jako adwokat.

Został aresztowany i skazany na 6 lat więzienia oraz konfiskatę mienia za przynależność do Stronnictwa Narodowego jako organizacji „nielegalnej, zbrojnej, godzącej w istniejący ustrój, ład i porządek prawny Państwa w okresie jego odbudowy”. Zwolniono go po 3 latach na mocy amnestii i wysiedlono z Gdyni. Wyjechał do Gorzowa Wielkopolskiego, potem mieszkał w Bytowie u córki Mieczysławy.

W grudniu 1956 r. wniósł o pełną rehabilitację. W 1958 r. został uniewinniony, w następnym roku odzyskał prawa obywatelskie, ale kamienicy już nie. Pracował w Zespole Adwokackim nr 2 w Gdyni.

Zmarł 26.10.1968 r. u córki w Chojnicach. Został pochowany w Starogardzie Gdańskim.

Żona Wanda pracowała po wojnie w szkole muzycznej w Gdyni (zmarła w 1985 r.). Miał 2 synów i 3 córki. Zdzisław (1924-1999) był lekarzem ginekologiem w Starogardzie, Miłosz (1926-1987) – prawnikiem, Mieczysława Mierzewska (ur. 1927 r.) – magistrem chemii, Joanna Kiełbińska (ur. 1929 r.) – lekarzem stomatologiem w Gdyni, Janina Ignaczewska (ur. 1941 r.) – architektem.

Po 1990 r. rodzina odzyskała kamienicę ze zdewastowanymi mieszkaniami, doprowadziła ją do dawnego stanu świetności. Dom jest wpisany na listę zabytków Gdyni.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)