Zborowski Włodzimierz
Zborowski Włodzimierz (1905-1977) – ślusarz, działacz związkowy, przewodniczący Miejskiej Rady Narodowej w Gdyni w latach 1949-1950.
Życiorys
Urodził się 6.01.1905 r. w Krakowie, w rodzinie robotnika kolejowego. Pracował w Kieleckich Zakładach Mechanicznych jako ślusarz. Działał w Zjednoczonej Lewicy Chłopskiej Samopomoc w Kielcach. Na polecenie Komunistycznej Partii Polski przyjechał do Gdyni i 1.03.1936 r. objął stanowisko sekretarza Oddziału Robotników Portowych Związku Zawodowego Transportowców (ZZT).
Po opanowaniu kraju przez hitlerowców przedostał się do ZSRR [Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich], gdzie pracował jako ślusarz. W 1943 r. znalazł się w szeregach Związku Patriotów Polskich, w 1944 r. wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej. Ożenił się w Mogilewie.
W marcu 1946 r. przyjechał do Gdyni w stopniu majora. Przez 2 lata pełnił funkcję sekretarza Komitetu Miejskiego PPR w Gdyni, aktywnie uczestnicząc w zebraniach Miejskiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego. W 1946 r. został przewodniczącym Komisji Przesiedleńczej (wysiedlenia powojenne), zajmującej się usuwaniem z miasta tzw. elementów niepożądanych i przejmowaniem ich mieszkań. W sierpniu tego roku został wiceprzewodniczącym Miejskiej Rady Narodowej z ramienia PPR (a w marcu 1949 r. jej przewodniczącym).
Od 1947 r. był przewodniczącym Miejskiej Rady Związków Zawodowych i Zarządu Okręgowego ZZT. Później był dyrektorem w Fabryce Wyrobów Metalowych w Rumi, a po przejściu na emeryturę pełnił obowiązki nieetatowego pracownika Wydziału Propagandy Komitetu Miejskiego PZPR [Polska Zjednoczona Partia Robotnicza].
Zmarł 1.01.1977 r., jest pochowany w starej alei Zasłużonych cmentarza Witomińskiego.
autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)
