Wojewska Emilia

Wojewska Emilia (1874-1955) – właścicielka restauracji i hotelu Pod Starym Dębem.

Urodziła się 28.04.1874 r. w Częstkowie, w zamożnej rodzinie Grubbów. W 1897 r. wyszła za Jakuba Wojewskiego. Do 1913 r. mieszkała w Gdańsku przy ul. św. Ducha, gdzie mąż miał dom z restauracją, i wychowywała ośmioro dzieci.

W 1913 r. małżonkowie kupili od Magdaleny Skwiercz 5 ha ziemi w Gdyni. W 1917 r. wybudowali tam – na wprost starego dębu przy obecnej ul. Portowej – hotel z 17 pokojami i restauracją. 2 lata później mąż zachorował na grypę hiszpankę i zmarł. E. Wojewska prowadziła restaurację, była szefową kuchni, obsługiwała osobiście ważniejszych gości. Na początku lat 20. XX w. sprzedała część ziemi pod budujący się port i w 1927 r. postawiła okazałą, 4-piętrową kamienicę przy ul. Portowej 4, z parterem przeznaczonym na sklepy i lokale usługowe.

W 1929 r. rodzina Wojewskich ofiarowała 10 tys. zł na budowę kościoła Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Gdy wybuchła wojna, synowie zostali zmobilizowani i walczyli w obronie Gdyni. Po kapitulacji dostali się do niewoli, a kamienicę zajęli niemieccy oficerowie. Gdy po wojnie wrócili z oflagu, stary dąb leżał ścięty przez Niemców. Życzeniem 70-letniej E. Wojewskiej było, aby pochowano ją w trumnie wykonanej z desek drzewa. Rodzina straciła restaurację, którą przejęło Społem [Powszechna Spółdzielnia Spożywców]. W 1957 r. teren kupili ojcowie redemptoryści, którzy pobudowali tam dom zakonny. Kamienica została przejęta przez kwaterunek.

E. Wojewska zmarła 18.03.1955 r. i zgodnie z życzeniem została pochowana w trumnie z desek ze starego dębu; spoczywa na cmentarzu Witomińskim.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)