Unger Eliza

Unger Eliza z d. Goldstein (1899-1983). Inżynier, architekt. W latach 1929-1939 wykonała na terenie Gdyni 47 projektów architektonicznych (budownictwo mieszkalne, szkoły, obiekty przemysłowe w porcie). Odznaczona m.in. Złotym Krzyżem Zasługi.

Życiorys

Urodziła się 26.03.1899 r. w Przemyślu, córka inż. Joachima Goldsteina i Marii Kuttin. Po zakończeniu studiów na wydziale budownictwa politechniki we Lwowie poślubiła inż. Oswalda Eryka Ungera.

Od 1927 r. wraz z nim oraz inż. Edwardem Jakubowiczem prowadziła biuro budowlano-techniczne we Lwowie, które w 1929 r. przeniesiono do Gdyni. W latach 1929-1939 na terenie miasta i portu wykonała 47 projektów architektonicznych (budownictwo mieszkalne, szkoły, obiekty przemysłowe w porcie).

Przeżyła wojnę, ukrywając się w Aninie i Radzyminie. W 1946 r. zamieszkała w Warszawie. Pod jej kierownictwem dokonano przebudowy gmachu Centralnej Komisji Związków Zawodowych w Warszawie. Przez lata działała naukowo w Instytucie Budownictwa Mieszkalnego (kierowała nim od 1947 r.), Politechnice Warszawskiej, gdzie wykładała ekonomię projektowania na Wydziale Architektury. Odznaczona m.in. Złotym Krzyżem Zasługi. Była jedynym cudzoziemcem i jedyną kobietą, która wygłosiła odczyt w wiedeńskim Forschungsgesellschaft für Bauwesen (1960 r.).

autor: Jarosław Drozd (2006 r.)