Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej

Z Gdynia w sieci

Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej – powstał na mocy uchwały Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z 28.10.1957 r. i rozpoczął działalność 1.01.1958 r. Obecnie swoją siedzibę ma przy Placu Grunwaldzkim 1 w Gdyni.

Powstanie i początki działalności (1957–1958)

Pierwszą siedzibą Teatru był Morski Dom Kultury w Nowym Porcie, pierwszym dyrektorem i kierownikiem artystycznym Wacław Śniady.

Razem z nim przyjechała ze Śląska reżyser Danuta Baduszkowa i to ona przygotowała inauguracyjną premierę: Bal w operze Richarda Heubergera, która odbyła się 18.05.1958 r. Zespół składał się z nielicznych aktorów zawodowych, młodzieży z trójmiejskich szkół muzycznych i solistów zespołu Marynarki Wojennej Flotylla.

Przeniesienie do Gdyni i pierwsza scena (od 1959 r.)

Od 1959 r. Teatr Muzyczny na stałe związał się z Gdynią. Dzięki życzliwości przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej Mieczysława Wójcika otrzymał budynek miejskiej świetlicy przy ul. Bema ze sceną i widownią, ale bez odpowiedniego zaplecza. Pierwszą sztuką zagraną na tej niewielkiej scenie była Bajadera Imrego Kálmána.

Pierwszy jubileusz i rozwój (1963 r.)

15.06.1963 r. Zemstą nietoperza Johanna Straussa w reżyserii D. Baduszkowej, ze scenografią Janusza Krassowskiego i kierownictwem muzycznym Zbigniewa Bruny uroczyście obchodzono 5-lecie istnienia teatru, który w tymże roku przeszedł pod opiekę (i budżet) Miejskiej Rady Narodowej i odtąd nazywał się Teatrem Muzycznym w Gdyni. W ciągu tych 5 lat dał on 19 premier i 971 przedstawień na swojej scenie dla ok. 385 tys. widzów, nie rezygnując z działalności objazdowej.

Zmiana profilu artystycznego (od 1965 r.)

W 1965 r. D. Baduszkowa (po kilkumiesięcznym pobycie w Łodzi) objęła stanowisko kierownika artystycznego Teatru Muzycznego i zaczęła stopniowo zmieniać jego formułę, odchodząc od klasycznej operetki w stronę komedii muzycznej, musicalu, kabaretu. Pierwszym musicalem (1965 r.) zagranym w Gdyni była My Fair Lady z muzyką Frederica Loewe i librettem wg Georga Bernarda Shawa, w reżyserii Stanisława Kwaskowskiego.

W 1966 r. rozpoczęło działalność Studio Wokalno–Aktorskie przy Teatrze Muzycznym, jedyna taka placówka w kraju.

Dziesięciolecie teatru (1968 r.)

W 1968 r. Teatr Muzyczny obchodził 10-lecie istnienia prapremierą Madagaskaru – rodzimego musicalu autorstwa Ryszarda Damrosza, Danuty Baduszkowej i Jacka Korczakowskiego. Dorobek tych 10 lat to: 47 premier, 2514 przedstawień na własnej scenie i 507 w terenie dla prawie 1,3 miliona widzów.

Budowa nowej siedziby i zmiana dyrekcji (1971–1979)

W 1971 r. zapadła, „wychodzona” przez Baduszkową, decyzja o zbudowaniu w miejscu spalonego, nowego gmachu teatru na placu Grunwaldzkim. Jego projektantami byli architekci Józef Chmiel i Daniel Olędzki. Budowa trwała do 1979 r. i D. Baduszkowa nie doczekała jej zakończenia. Zmarła 15.12.1978 r. Jej następcą został Andrzej Cybulski i to on 21.07.1979 r. odbierał z rąk wykonawców nową, wspaniałą siedzibę u stóp Kamiennej Góry, a potem inaugurował 8 grudnia premierą wodewilu Wojciecha Bogusławskiego Cud mniemany czyli Krakowiacy i Górale z muzyką Jana Stefaniego, w reżyserii Andrzeja Ziębińskiego i Zofii Kuleszanki.

Koncepcja „teatru rezonansu społecznego” (1979–1983)

Nowy dyrektor zapowiedział „teatr rezonansu społecznego”, mówiący o sprawach współczesnych Polaków. Zaprosił do współpracy Wojciecha Młynarskiego, Ernesta Brylla, Mariana Kołodzieja, Wojciecha Trzcińskiego i wielu innych wybitnych artystów. W repertuarze dominowały sztuki polskie, a wśród nich wielkie wydarzenie: Kolęda Nocka Ernesta Brylla i Wojciecha Trzcińskiego (1980 r.). W połowie sezonu 1982/1983 A. Cybulski złożył rezygnację.

Dyrekcja Jerzego Gruzy i „Broadway nad Bałtykiem”

Kolejnym dyrektorem został Jerzy Gruza i zapowiedział kontynuację formuły poprzedników, a więc „teatr powszechny o wysokiej randze artystycznej”. W repertuarze znowu znalazły się polskie sztuki muzyczne pisane specjalnie dla Teatru Muzycznego, m.in. przez  Wojciecha Friedmana i  Jonasza Koftę. Największe jednak sukcesy odnosił „teatr Gruzy” dzięki wprowadzeniu na polską scenę światowej sławy musicali, takich jak Skrzypek na dachu, Jesus Christ Superstar, My Fair Lady, West Side Story i wielu innych. Gdyńską scenę nazywać zaczęto „Brodwayem nad Bałtykiem”.  W połowie „dekady Gruzy” przypadły obchody 30-lecia Teatru Muzycznego, podczas których pokazano musical Les Miserables według Wictora Hugo, i podsumowano dorobek: 58 premier (ale tylko 7 prapremier), tłumy widzów z całej Polski, sukcesy międzynarodowe.

Nadanie imienia i okres po Gruzie (1992–1995)

W 1992 r. teatrowi nadano imię Danuty Baduszkowej. W latach 1993-1995, w „epoce po Gruzie”  kierownikami artystycznym byli Wojciech Trzciński, a po nim Henryk Rozen, a do ważniejszych realizacji należały: Piaf z Ireną Pająkówną (powtórzenie) i Nieszpory Ludźmierskie Jana Kantego Pawluśkiewicza i Leszka Moczulskiego, w reżyserii Roberta Glińskiego.

Dyrekcja Macieja Korwina (od 1995 r.)

Od 1995 r. dyrektorem Teatru Muzycznego był Maciej Korwin, nawiązał współpracę z zachodnioeuropejskimi agencjami muzyczno-teatralnymi i tworzył musicale w koprodukcji. Dzięki temu w repertuarze znalazły się głośne Scrooge, Wichrowe wzgórza, Szachy, Evita, a rekordy powodzenia bił musical Hair.

W siedzibie TM co roku odbywa się Festiwal Polskich Filmów Fabularnych, Summer Jazz Days i Festiwal Szekspirowski.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)