Schron rodziny Łoś

Schron przeciwlotniczy (tunelowy) zbudowany metodą górniczą w 1939 r. w zboczu Kamiennej Góry, na zlecenie rodziny Łoś.

• 
  Schron prywatny rodziny Łoś – wejście.
• 
  Schron prywatny rodziny Łoś – korytarz.
• 
  Schron rodziny Łoś - rysunek.

Historia

W 1936 r. w bezpośredniej bliskości starego majątku Steinberg przy ul. Korzeniowskiego 7, wybudowano okazałą willę w stylu funkcjonalizmu ekspresyjnego (projekt Zbigniewa Kupca i Tadeusza Kossaka). Właścicielką była jedna z bogatszych mieszkanek Gdyni – hrabina Magdalena Łoś.

W 1939 r., w obawie przed narastającym zagrożeniem ataku III Rzeszy na Polskę, właściciele willi wybudowali prywatny schron przeciwlotniczy/przeciwgazowy. Obiekt powstał metodą górniczą, w zboczu Kamiennej Góry niedaleko willi, przy wykorzystaniu identycznej technologii jak schron dla Dowództwa Floty. Schron tunelowy o łącznej długości korytarzy wynoszącej 55 m, przeznaczono dla 20 osób.

Obiekt posiadał 1 komorę schronową, 2 korytarze komunikacyjne, ogrzewanie, filtrowentylacje, ustęp oraz gazoszczelne drzwi, które umieszczono w 2 monolitycznych blokach wejściowych. Do budowy korytarzy wykorzystano prefabrykaty wyprodukowane przez niemiecką firmę Dywidag, zakupione w latach 30. XX w. przez Marynarkę Wojenną, a okoliczności budowy cywilnego schronu, przy użyciu zasobów wojska, najprawdopodobniej należy łączyć z osobą męża hrabiny – kmdr. ppor. Andrzejem Łosiem, który był szefem Służby Broni Podwodnej Komendy Portu Wojennego w Gdyni. Komorę schronową wykonano z bloków betonowych tworzących koliste sklepienie o średnicy 3,20 m i długości 6 m.

Schron zachował się do dziś i znajduję się na zamkniętym terenie prywatnym. W pobliżu jego lokalizacji została ustawiona tablica informacyjna z grafiką przedstawiającą konstrukcję obiektu i opisem.

autor: Kamil Sarapuk (2025 r.)