Okoniewski Roman
Okoniewski Roman (1931-2014). Lekarz, ordynator Oddziału Ortopedyczno-Urazowego Szpitala Miejskiego w Gdyni, autor ponad 30 prac z dziedziny ortopedii. Za osiągnięcia na tym polu otrzymał wraz zespołem lekarzy Nagrodę Prezydenta Gdyni w 1988 r. i Nagrodę Specjalną II stopnia Ministra Zdrowia w 1989 r. Był jednym z cichych bohaterów Grudnia ‘70.
1931-1957
Urodził się 30.01.1931 r. w Gdyni. Maturę zdał w 1951 r. w Liceum Ogólnokształcącym im. Bolesława Chrobrego w Sopocie, studia na Wydziale Lekarskim AMG [Akademia Medyczna w Gdańsku] ukończył w 1956 r. i po odbyciu stażu szpitalnego uzyskał w 1957 r. dyplom lekarza medycyny.
1957-1973
W 1956 r. rozpoczął pracę w Klinice Ortopedycznej AMG, początkowo jako wolontariusz, następnie młodszy asystent. W tym czasie wraz z dr Wiktorem Ruszkiewiczem zorganizował i prowadził pierwszą w regionie poradnię przedzwichnięciową zajmującą się wykrywaniem i leczeniem wrodzonych wad stawu biodrowego.
W 1963 r., pracując na stanowisku starszego asystenta w Klinice Ortopedycznej AMG, uzyskał specjalizację II stopnia z ortopedii i chirurgii urazowej. W listopadzie 1963 r. został zastępcą ordynatora Oddziału Ortopedyczno-Urazowego Szpitala Miejskiego w Gdyni. Oddział ten od 1961 r. prowadził dr med. Marian Teleszyński.
1973-1999
Po obronie w 1973 r. pracy Zespoły uciskowe nerwów kończyny górnej w świetle własnych obserwacji Wydział Lekarski AMG nadał mu tytuł doktora nauk medycznych. W latach 1973-1974 był adiunktem w Klinice Ortopedycznej AMG. Z pracy tej odszedł na własną prośbę i wrócił na poprzednio zajmowane stanowisko w Szpitalu Miejskim.
W 1975 r. był jednym z inicjatorów i organizatorów XXII Międzynarodowego Sympozjum Sekcji Chirurgii Ręki Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego w Sopocie. Przez 2 lata (1977-1979) był kierownikiem Kliniki Ortopedycznej University of Nigeria Teaching Hospital w Enugu w Nigerii.
W 1981 r., po odejściu na emeryturę dr med. hab. M. Teleszyńskiego, wygrał konkurs i objął w listopadzie 1981 r. ordynaturę Oddziału Ortopedyczno-Urazowego Szpitala Miejskiego w Gdyni. W lutym 1999 r. przeszedł na emeryturę.
Dorobek naukowy
Ogłosił drukiem ponad 30 prac. Wiele z nich dotyczyło chirurgii ręki. Wielokrotnie wygłaszał referaty na zjazdach Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego, na zebraniach oddziału gdańskiego Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego, a także Towarzystwa Neurologicznego, Reumatologicznego i zebraniach Polskiego Towarzystwa Lekarskiego oraz konferencjach naukowych w Nigerii.
W gdyńskim szpitalu szczególnie dużo pracy włożył w budowanie jak najwyższego poziomu chirurgii ręki, dzięki czemu w latach 80. XX w. udało się stworzyć zespół wykonujący operacje mikrochirurgiczne.
Za osiągnięcia w tej dziedzinie otrzymał wraz z zespołem lekarzy (dr Andrzejem Płotką i dr Wojciechem Niżwińskim) Nagrodę Prezydenta Gdyni w 1988 r. i Nagrodę Specjalną II stopnia Ministra Zdrowia w 1989 r. W 1980 r., na prośbę przedstawicieli zakładów pracy zrzeszonych w Solidarności, został członkiem Społecznego Komitetu Budowy Pomników Ofiar Grudnia 1970 w Gdyni.
autor: Andrzej Kolejewski (2009 r.)
