Konwiński Jan

Konwiński Jan (1902-1939) – sędzia, naczelnik Sądu Grodzkiego w Gdyni; zamordowany w Piaśnicy.

Urodził się 3.06.1902 r. w Olsztynku (ówczesne Prusy Wschodnie), ojciec Franciszek był kupcem w Wejherowie. W 1921 r. zdał maturę w Państwowym Gimnazjum Klasycznym w Wejherowie i zapisał się na Wydział Prawno-Ekonomiczny Uniwersytetu Poznańskiego. W 1926 r. ukończył studia. Pracował jako aplikant sądowy w Wejherowie.

W maju 1929 r. – po zdaniu egzaminu sędziowskiego – został asesorem sądowym w Sądzie Grodzkim w Gdyni (był to okręg Sądu Apelacyjnego w Toruniu). W listopadzie tego roku – po reorganizacji sądownictwa – został członkiem Wydziału Zamiejscowego Sądu Okręgowego w Starogardzie z siedzibą w Gdyni. W latach 1936-1939 był naczelnikiem Sądu Grodzkiego w Gdyni.

Od początku pobytu w Gdyni włączył się w działalność Gdyńskiego Towarzystwa Muzycznego. W 1931 r. był wiceprezesem Towarzystwa, a potem członkiem zarządu. W 1937 r. został członkiem Kaszubskiego Komitetu Budowy Koszar w Gdyni. Gdy wybuchła II wojna światowa stanął na czele zorganizowanej w budynku sądu służby obrony przeciwlotniczej. Po kapitulacji miasta został aresztowany, wywieziony do więzienia Schiesstange w Gdańsku.

11.11.1939 r. został zamordowany w Piaśnicy. Jego symboliczny grób jest na cmentarzu Żołnierzy Polskich w Redłowie.

Małgorzata Sokołowska (2006 r.)