Kamienica Piotra Cichońskiego i Henryka Zigenhirte

Autorzy projektu: Zbigniew Kupiec, Tadeusz Kossak

Data budowy: 1937 r.

Lokalizacja: Gdynia – Śródmieście, ul. 3 Maja 21 i Zgody 10

• 
  Karta inwentaryzacyjna budynku przy ul. 3 Maja 21/Zgody 10 pochodząca z czasów okupacji niemieckiej.
• 
  Fotografia z karty inwentaryzacyjnej pochodzącej z czasów okupacji niemieckiej.
• 
  Kamienica P. Cichońskiego i H. Zigenhirte – zdjęcie współczesne.

Architektura i historia

Budowę kamienicy przy ul. 3 Maja 21 i Zgody 10 zlecili Piotr Cichoński i Henryk Zigenhirte. Piotr Cichoński prowadził wcześniej restaurację Ermitage mieszczącą się przy Świętojańskiej 39, a później wraz z Henrykiem Zigenhirte stworzyli restaurację George ulokowaną w ich wspólnym budynku. Już na etapie planowania było oczywiste, że parter przeznaczony będzie na funkcje usługowe.

Budowa rozpoczęła się w 1937 r., a zakończyła się dopiero po wojnie, co w sposób oczywisty wpłynęło na realizację obiektu, ponieważ nadzoru nad nią niestety nie sprawowali już architekci.

Lokalizacja budynku sprawiła, że jest on budynkiem narożnym, co jego twórcy wykorzystali, tworząc dwie przenikające się bryły. Niższa, 3-kondygnacyjna, od strony ul. Zgody zaznaczona jest wychodzącymi poza lico budynku rzędami balkonów, które przechodzą wizualnie we wstęgowe okna. Od tej strony znajduje się również wejście do jednej z dwóch klatek schodowych oraz brama z wjazdem na podwórze. Wyższa, 4-kondygnacyjna, bryła również ma rzędy wstęgowych okien, między którymi widoczne są słupy konstrukcyjne. Podział samych okien jest bardzo oryginalny, gdyż dzielą się one na cztery pionowe kwatery. Od ul. 3 Maja znajduje się wejście do głównej klatki schodowej, do której prowadzi przedsionek.

W wystroju wewnętrznym dominuje czarne lastryko, które zostało wykorzystane na posadzce oraz schodach. Kontrastuje ono z jasną pełną balustradą, którą podkreśla drewniana poręcz o bardzo prostej formie. Poręcz ta wyłania się nie z samej balustrady, lecz pojawia się przed nią na 1/3 wysokości i rozciąga na cały bieg schodów. To klatka schodowa z piękną „duszą” podkreśloną kontrastem kolorystycznym pomiędzy bielą i czernią jej elementów. Całość wypełniona jest światłem wpadającym przez duże okna. Na uwagę zasługuje piękny detal znajdujący się na spocznikach – jest to złota spoina podkreślająca obrys 4 kwadratowych płyt z lastryko. Tworzy to efekt subtelnego geometrycznego rysunku, który pomimo dyskretnej formy wspaniale podkreśla piękno tego wnętrza.

Budynek miał charakter luksusowy i poza wysokiej jakości materiałami użytymi do jego wykończenia zaopatrzony był również w windę oraz pomieszczenia dla służby i dozorcy budynku.

Stworzona w tym miejscu restauracja istniała pod niezmienioną przedwojenną nazwą Georges i nawet w „siermiężnych” czasach PRL-u utrzymała swój status wykwintnej restauracji.

autorka: Kinga Jarocka (2020 r.)