Grabau

Holownik zbudowany w 1909 r. dla gdańskiego armatora jako Charlotte. W 1920 r. zakupiony przez rząd polski, 2 lata później przejęty na stan Polskiej Marynarki Wojennej. W marcu 1945 r. zatonął w porcie gdyńskim w wyniku nalotu. Odbudowany wszedł do służby Marynarki Wojennej na Oksywiu w 1947 r. jako holownik Majster. Pod koniec lat 50. XX w. wycofany z czynnej służby.

Holownik Marynarki Wojennej Sokół, w czasie II wojny wcielony przez Niemców do służby w Kriegsmarine jako Grabau.

Historia

Zbudowany w 1909 r. przez stocznię F. Schenka w Elblągu jako płaskodenny holownik portowy Charlotte dla gdańskiego armatora Franza Rautenberga. W 1920 r. zakupiony przez rząd polski i oddany w zarząd Polskiej Żegludze Państwowej, zatrudniony był przy holowaniu barek do statków z towarami dla Polski cumujących w porcie gdańskim i do magazynów na Haku Polskim.

W listopadzie 1920 r. przejęty przez PUZAPP [Państwowy Urząd Zakupów Artykułów Pierwszej Potrzeby], a po jego likwidacji, we wrześniu 1921 r. oddany do dyspozycji Morskiego Urzędu Rybackiego w Wejherowie podległego Ministerstwu b. Dzielnicy Pruskiej. 15.03.1922 r. przejęty na stan Polskiej Marynarki Wojennej, skierowany z Gdańska (gdzie dotychczas stacjonował) do Pucka, później pozostawał w dyspozycji komendanta portu wojennego w Gdyni. 27.03.1923 r. zmienił nazwę na Sokół.

We wrześniu 1939 r. znajdował się na Oksywiu i tam prawdopodobnie został zatopiony przez załogę. Podniesiony przez Niemców i wyremontowany, a następnie wcielony do służby w Kriegsmarine jako Grabau.

W marcu 1945 r. zatonął w porcie gdyńskim w wyniku nalotu. Odnaleziony po wojnie, został odbudowany w Stoczni nr 12 (b. „stara” stocznia gdyńska) i nr 13 (b. „nowa” stocznia gdyńska), a 9.08.1947 r. wszedł do służby Marynarki Wojennej na Oksywiu jako holownik Majster.

W czerwcu 1951 r. zamiast nazwy otrzymał oznaczenie BG-3, zmienione w listopadzie 1957 r. na H-3. Pod koniec lat 50. XX w. wycofany z czynnej służby, od lipca 1963 r. używany był jako barka ogrzewcza. Skreślony ze stanu na początku kwietnia 1968 r., został złomowany.

Dane techniczne

Wyporność 72 t; długość ok. 27 m; 1 maszyna parowa, 180 KM; prędkość – 10 w.

autor: Marek Twardowski (2006 r.)