Dworzec żeglugi przybrzeżnej
Pierwszy dworzec powstał w 1928 r., gdy Żegluga Polska w miejsce drewnianego pomościku wybudowała solidny pomost pasażerski długości najpierw 131 m, przedłużony do 270 m, i postawiła na nim spory pawilon do obsługi podróżnych, zaprojektowany przez Wacława Tomaszewskiego.
W 1936 r., z powodu budowy mola Południowego, pawilon przeniesiono tymczasowo na nabrzeże Wilsonowskie. W 1937 r. molo z basenem Żeglarskim, obramowane od północy nabrzeżem Pomorskim, było gotowe. Żegluga Polska otrzymała tam znaczny teren, który ogrodziła i urządziła.
W latach 1937-1938 powstała nowa przystań pasażerska na nabrzeżu Pomorskim. W 1961 r. „Dziennik Bałtycki” pisał: „Drewniana prowizorka, postawiona po wojnie na miejscu dawnej, zniszczonej przystani, ciągle jeszcze pełni rolę jedynego małego dworca morskiego białej floty. Nowoczesny stały pawilon żeglugi zostanie wybudowany w ciągu najbliższych kilku lat”. Postawiony został w 1977 r. jako Dworzec Żeglugi Gdańskiej.
autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)
