Żydowskie Domy Modlitwy (Bóżnice)

W Gdyni przed wojną istniały 2 żydowskie domy modlitwy, pierwszy powstał w 1933 r. przy ul. Kilińskiego 10, drugi w 1935 r. przy ul. Władysława IV 10, później przy ul. Abrahama 20.

Bóżnica przy ul. Kilińskiego 10

Pierwszy dom modlitwy zorganizowano pod koniec 1933 r. na pierwszym piętrze kamienicy Nikodema i Jadwigi Kozłowskich przy ul. Kilińskiego 10. W pierwotnym rozmiarze i kształcie istniał do 1935 r. Mieścił wówczas maksymalnie 70 osób w niewielkiej sali. Po przebudowie wyodrębniono pomieszczenia przeznaczone na cele modlitewne oraz na biura i szkołę hebrajską. W głównej sali modlitewnej znajdowały się 2 rzędy ławek z podporami na modlitewniki i specjalną półką na rytualia oraz wygodne oparcia. Na końcu sali stała przegroda, za którą modliły się kobiety. Można ją było dowolnie przesuwać w różnych kierunkach w zależności od potrzeb. Na początku sali były miejsca dla specjalnych gości. Wnętrze zdobił ołtarz Aron ha-Kodesz i znajdujący się ok. 2 m od niego, na małym podwyższeniu, stół do rozkładania i czytania zwoju Tory. Sam zwój (Sefer Tora) ufundował w 1934 r. Mosze Cytryn.

Bóżnica przy ul. Władysława IV 10

Drugi dom modlitwy (zwany „drugim Minianem”) został zorganizowany w sierpniu 1935 r. w lokalu Związku Drobnych i Detalicznych Kupców Żydowskich przy ul. Władysława IV 10. Po kilku miesiącach przeniesiono go na ul. Abrahama 20. Nabożeństwa organizowano w nim przynajmniej od 31.03.1930 r. Na wyposażeniu bóżnicy znajdował się m.in. zwój Tory ufundowany przez dr Janusza Raucha, Pawła Stockhammera-Rosenfelda, Arnolda Turkusa i Abrahama Feingolda.

autor: Jarosław Drozd (2006 r.)