Pietruszewicz Włodzimierz
Pietruszewicz Włodzimierz (1873-1932). Przedsiębiorca, radny miejski, pułkownik w stanie spoczynku. Członek zarządu i dyrektor spółki Pierwsze PolskieTowarzystwo Kąpieli Morskich S.A. Prezes Klubu Obywatelskiego. Członek Komisji Rozbudowy Miasta i Komitetu Rozbudowy Miasta, Rady Nadzorczej Komunalnej Kasy Oszczędności. Współorganizator Komitetu Opieki nad Marynarzem. Od listopada 1929 r. wybrany przez Radę Miejską opiekunem społecznym, w styczniu 1930 r. został sekretarzem Rady Miejskiej i członkiem Komisji Finansowej Rady. Był także członkiem komitetu organizacyjnego Gdyńskiego Związku Propagandy Turystycznej, prezesem Społecznego Komitetu Opieki nad Pracownikami Umysłowymi i Fizycznymi, współorganizatorem i członkiem zarządu Związku Fabrykantów i Przemysłowców w Gdyni oraz członkiem komisji do sporządzenia planu zabudowy Redłowa.
Życiorys
Urodził się 29.12.1873 r. we Lwowie. W marcu 1920 r. został członkiem zarządu i dyrektorem spółki Pierwsze Polskie Towarzystwo Kąpieli Morskich S.A. (z siedzibą początkowo w Warszawie).
W styczniu 1923 r. zamieszkał w Gdyni, w marcu został ławnikiem Rady Gminnej Gdyni.
Uczestniczył w pracach kilku komisji powoływanych do rozwiązania różnych problemów gminy, równocześnie kierował przedsiębiorstwem, które zagospodarowywało majątek Kamieniec Pomorski - Kamienną Górę (parcelacja, budownictwo willowe, elektryfikacja, wodociągi i kanalizacja, drogi, promocja turystyczna, produkcja materiałów budowlanych).
W 1925 r. został prezesem Klubu Polskiego, przemianowanego na Klub Obywatelski. Od kwietnia 1926 r. był członkiem Komisji Międzyministerialnej dla Rozbudowy Miasta i radny komisarycznej Rady Miejskiej Gdyni (członek Komisji Klimatycznej).
W 1927 r. został współorganizatorem Komitetu Opieki nad Marynarzem, którego głównym celem było zbudowanie Domu Marynarza.
Od marca 1927 r. był członkiem magistratu i członkiem komisji konkursowej na herb Gdyni, od 1928 r. – Komitetu Rozbudowy Miasta i Komitetu Wykonawczego Dni Zdrowia w Gdyni, a w grudniu wybrano go do Rady Nadzorczej Komunalnej Kasy Oszczędności.
Od 1929 r. był przedstawicielem magistratu w Radzie Nadzorczej Miejskich Zakładów Elektrycznych i ponownie został wybrany radnym II Rady Miejskiej (z listy Blok Gospodarczy).
Pełnił też obowiązki członka Komitetu Dyskontowego Banku Polskiego SA Oddział w Gdyni.
Od listopada 1929 r. wybrany przez Radę Miejską opiekunem społecznym (po ustąpieniu Jana Radtkego). W styczniu 1930 r. został sekretarzem Rady Miejskiej i członkiem Komisji Finansowej Rady.
W lutym złożył, przyjęty przez Radę, wniosek o nadanie gen. Józefowi Hallerowi godności Honorowego Obywatela Miasta Gdyni.
W 1930 r. został przedstawicielem Rady Miejskiej w Pomorskim Związku Propagandy Turystycznej sp. z o.o. w Toruniu (w związku z przystąpieniem miasta do PZPT).
W styczniu 1931 r. złożył mandat radnego, w tym samym czasie został współorganizatorem i przewodniczącym Komitetu do Walki z Bezrobociem (Komitety Pomocy Zimowej).
W związku z erygowaniem w styczniu 1931 r. nowych parafii – Najświętszej Rodziny na Grabówku i Bazyliki Morskiej na Kamiennej Górze – wsparł obie, przekazując w darze 15 tys. cegieł na budowę kościoła na Grabówku oraz plac pod bazylikę na Kamiennej Górze, został też współorganizatorem Towarzystwa Budowy Kościoła Bazyliki Morskiej w Gdyni i jego wiceprzewodniczącym (marzec 1932 r.), był także członkiem komitetu organizacyjnego Gdyńskiego Związku Propagandy Turystycznej i pierwszym prezesem (styczeń 1931 r.).
W kwietniu wybrany został prezesem Społecznego Komitetu Opieki nad Pracownikami Umysłowymi i Fizycznymi, w sierpniu był współorganizatorem i członkiem zarządu Związku Fabrykantów i Przemysłowców w Gdyni, równocześnie członkiem komisji do sporządzenia planu zabudowy Redłowa.
Zmarł 5 sierpnia 1932 r.
autor: Ryszard Toczek (2006 r.)
