Szkoła Specjalistów Morskich
Utworzona została w Szkolnym Pułku Marynarki Wojennej rozkazem jego dowódcy z 20.09.1945 r. Sformowana została na Oksywiu z części oddziału detaszowanego (kompanii technicznej) 1. Samodzielnego Morskiego Batalionu Zapasowego oraz 1. i 2. Batalionu Rekruckiego.
Jej zadania: na kursach młodszych specjalistów – szkolenie marynarzy w zakresie podstawowej wiedzy w określonych specjalnościach morskich; na kursach bosmańskich – szkolenie specjalistów w stopniach starszych marynarzy i przygotowanie podoficerów oraz doskonalenie podoficerów w specjalnościach morskich.
Szkolenie pierwszego turnusu rozpoczęto 15.11.1945 r. Służbę w SSM [Szkoła Specjalistów Morskich] pełniło wtedy 31 oficerów, 53 podoficerów i marynarzy, a kursantów było 515. Komendantem szkoły został kmdr por. Zdzisław Boczkowski.
31.01.1946 r. SSM stała się jednostką samodzielną. Z czterech kompanii utworzono dwa działy szkoleniowe: Dział Pokładowy i Dzieł techniczny. W skład tego pierwszego wchodziła 1. i 2. kompania, w których szkolono sterników, sygnalistów, radiotelegrafistów, torpedystów i minerów. W 3. i 4. kompanii Działu Technicznego szkoleni byli maszyniści tłokowi i turbinowi, palacze, motorzyści, elektrycy, nurkowie oraz sanitariusze. Program szkolenia liczył 600 godzin, a kurs trwał 3,5 miesiąca, z wyjątkiem kursu sanitariuszy, których szkolono 446 godzin. Pierwsze kursy podoficerskie rozpoczęły się 1.02.1947 r. Obejmowały następujące specjalności: sternik, miner, sygnalista, artylerzysta, torpedominer, radiotelegrafista, maszynista i motorzysta. Słuchacze odbyli miesięczną praktykę na okrętach.
W marcu 1947 r. SSM zajęła koszary w Gdańsku-Nowym Porcie zwolnione po przeniesionej do Ustki Kadrze Marynarki Wojennej, a w lipcu także została tam przeniesiona.
Walter Pater (2006 r.)






