Rybka Ludwik

Rybka Ludwik (1888-1952). Pierwszy gdyński kapłan (wykazał się także „żyłką biznesową”, handlując nieruchomościami). 12.02.1920 r. na czele procesji parafian, ze sztandarami polskimi i chorągwiami, powitał patriotycznym przemówieniem pierwszych polskich żołnierzy wkraczających do Gdyni.

Życiorys

Urodził się w Trzemesznie pod Krotoszynem. Wstąpił do Zgromadzenia Księży Misjonarzy CM Kongregacji św. Wincentego à Paulo w Krakowie, święcenia kapłańskie przyjął 21.01.1906 r.

Do Gdyni został skierowany w 1910 r. dla zmiany klimatu, gdyż chorował na astmę. Zamieszkał w domu sióstr wincentynek i stał się ich pierwszym kapelanem. Odprawiał msze w urządzonej przez siostry kapliczce, kazania wygłaszał po polsku.

Gdy uzyskał od przełożonych zgodę na zamieszkanie w Gdyni, pobudował dom przy ul. Starowiejskiej 8 i wynajmował w nim pokoje letnikom. Nabył także kilka działek budowlanych w kwartale dzisiejszej ul. Abrahama, które w latach 30. sprzedawał miastu i osobom prywatnym. Propagował Gdynię jako letnisko, namawiał na przyjazdy i pośredniczył w wynajmie mieszkań dla letników.

Prob. ks. Franciszek Łowicki nie był zachwycony jego działalnością, w liście do kurii w Pelplinie napisał:

kapliczka sióstr i księża emeryci mimowolnie i samowolnie przyczynili się już niestety do rozluźnienia związku parafialnego, a niestety nie przyczynili się też do podniesienia ducha religijnego i moralności.

12.02.1920 r. na czele procesji parafian, ze sztandarami polskimi i chorągwiami, powitał patriotycznym przemówieniem pierwszych polskich żołnierzy wkraczających do Gdyni – Ułanów Rokitniańskich.

W 1920 r. został przeniesiony do Włościejewek pod Książem. Zmarł 20.12.1952 r.

autor: Andrzej Kolejewski (2006 r.)