Portowa Przychodnia Przeciwweneryczna

Portowa Przychodnia Przeciwweneryczna była jednym z elementów sanitariatu portowego wymaganym w myśl przepisów międzynarodowych do nieodpłatnego badania i leczenia przypływających do Gdyni marynarzy różnych bander.

Przez szereg lat zadania te wypełniała Miejska Przychodnia Przeciwweneryczna, która z biegiem rozwoju Gdyni i portu stawała się coraz mniej wydolna.

Ministerstwo Opieki Społecznej podjęło decyzję o założeniu Portowej Przychodni Przeciwwenerycznej w grudniu 1935 r., uruchomiono ją już 1.02.1936 r. Zajmowała lokal należący do Ubezpieczalni Społecznej (w 1937 r. w budynku przy ul. św. Piotra) i była współfinansowana przez Ministerstwo Opieki Społecznej, któremu podlegała. Nadzór bezpośredni sprawował lekarz portowy. Była czynna codziennie po kilka godzin, oprócz niedziel. W nocy opiekę wenerologiczną sprawował lekarz pogotowia. Kierownikiem placówki został dr Kazimierz Bohdanowicz. Oprócz konsultowania pacjentów przeprowadzano drobne zabiegi i wykonywano badania laboratoryjne. Dodatkowo rozdawano broszury i ulotki, wygłaszano pogadanki, pielęgniarki przeprowadzały wywiady w domach.

autor: Marcin Szerle (2006 r.)