Panna Wodna

Przybrzeżny statek pasażerski, pływał w rejonie Zatoki Gdańskiej w latach 1948-1965. Potem służył jako baza szkoleniowa w Jastarni i hulk szkolny zacumowany na Nowej Motławie w Gdańsku. Pocięty na złom w 1980 r.

Statek pasażerski żeglugi przybrzeżnej Panna Wodna.
Fotografia z albumu Przodowników Pracy Morza, statek pasażerski Panna Wodna.

Historia

Zwodowany w 1944 r. w stoczni Paul Lindemann w Kłajpedzie (ówczesne Niemcy) jako trałowiec M-295, w październiku 1944 r. został ewakuowany i przeholowany do Gdyni, gdzie kontynuowano wyposażanie.

Podczas ewakuacji Gdyni został 25.03.1945 r. zatopiony przez Niemców opuszczających port. W 1946 r. wydobyto go z przeznaczeniem na statek pasażerski. Na początku 1947 r. przeholowano go do Stoczni nr 1 w Gdańsku, gdzie rozpoczęto przebudowę. Gotowy statek przekazano 1.06.1948 r. do eksploatacji w Miejskich Zakładach Komunikacyjnych Żegluga Gdańska.

W związku z reorganizacją żeglugi przybrzeżnej pływał w rejonie Zatoki Gdańskiej, zaś poza sezonem służył jako kotłownia. W październiku 1965 r. wycofano go ze służby, a w 1967 r. przekazano Zarządowi Wojewódzkiemu Ligi Obrony Kraju w Gdańsku, stanął w Jastarni jako baza szkoleniowa.

Około 1972 r. przeholowano go do Gdańska, gdzie służył jako hulk szkolny dla Klubu Płetwonurków Neptun (zacumowany na Nowej Motławie przy ul. Szafarnia). 5.05.1980 r. odholowany do gdańskiej Stoczni Remontowej i tam pocięty na złom. Przez cały czas rejestrowany w Gdańsku, ale był bardzo częstym gościem w porcie gdyńskim.

Dane techniczne

Pojemność 515 BRT, 270 NRT; wymiary 62,2 × 8,5 × 2,6 m; 2 maszyny parowe, 1600 KM; prędkość – 12 w.; pasażerowie – ok. 600 osób (żegluga zatokowa) lub ok. 235 osób (żegluga przybrzeżna), załoga – 28 osób.

autor: Marek Twardowski (2006 r.)