Nowiny Portowe

„Nowiny Portowe” pismo wydawane i redagowane od 25.08.1935 r. przez Edwarda Sośnickiego, we współpracy ze Stanisławem Benderem i Bronisławem Wolfartem, drukowane przez Zakłady Graficzne Dźwignia w nakładzie 1 tys. egz. Pismo szybko upadło z powodu aresztowania S. Bendera i B. Wolfarta, przyłapanych na próbie szantażu właściciela Cukierni Warszawskiej. Władze sprawujące nadzór nad prasą zakwalifikowały „Nowiny Portowe” jednoznacznie jako pismo brukowe służące do szantażowania różnych miejscowych firm handlowych, w celu zyskania korzyści materialnych. Według oceny władz czołową rolę w podejmowaniu takich praktyk odgrywał Stanisław Bender. Gdy kary grzywny i aresztu okazały się nieskuteczne, Bendera jako „kryminalistę prasowego” wysiedlono z Gdyni na podstawie przepisów o granicy państwa.

W opracowaniach sprzed 1989 r. dotyczących przedwojennej prasy uważane było przez niektórych badaczy za „radykalne pismo lewicowe występujące zdecydowanie przeciwko wyzyskowi robotnika portowego i marynarza”. (Dziennikarstwo szantażowe).

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)