Letnisko im. błogosławionego Jędrzeja Boboli

• 
  Widok  z Kamiennej Góry – zaplecze hotelu Polska Riwiera (z lewej) oraz przylegające doń Letnisko Błogosławionego Andrzeja Boboli – widoczne baraki oraz fragment willi (z prawej strony).

Ks. prof. Henryk Szuman z Narwy, dyrektor i założyciel Pomorskiego Towarzystwa Opieki nad Dziećmi, w 1920 r. zakupił w Gdyni zadrzewiony teren nad morzem wraz ze stojącą tam willą, odkupił od wojska 5 blaszanych baraków i zapo­czątkował w Gdyni kolonie letnie dla dzieci.

Prowadzono je pod nazwą Letniska im. bł. Jędrzeja Boboli. Przyjeżdżały tu dzieci i młodzież nie tylko z Pomorza, ale też z głębi kraju, często chore na schorzenia górnych dróg oddechowych, osłabione, wątłe, z niezamożnych środowisk. Ko­lonie prowadzone były przez zakonnice z gdyńskiego domu Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego do 1923 r., kiedy z powodu braku odpowiedniej ilości obsługi oddano sprawy letniska w ręce pań świeckich z Towarzystwa Opieki nad Dzieckiem. Jednorazowo na 4-tygodniowym pobycie przebywało na koloniach około 400 dzieci. Letnisko zlikwidowano prawdopodobnie około 1936 r. z powodu budowy bulwaru nadmorskiego i zapewne mniejszego zapotrzebowania na taką formę kolonii. Po wojnie w 1953 r. Marynarka Wojenna w domku tym utworzyła Muzeum MW, w 1957 r. okazało się, że willa nie wytrzymała rabunkowej gospodarki ówczesnych jej zarządców oraz ciężaru przeniesionych na piętro armat. Została zamknięta z przeznaczeniem do rozbiórki.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)