Lerchenfeld Boruch

Z Gdynia w sieci

Lerchenfeld Boruch (1896-1941). Nauczyciel, działacz społeczny. Patronował powstaniu w Gdyni stowarzyszenia kulturalno-oświatowego Tarbut.

Życiorys

Urodził się 5.03.1896 r. w Międzygórzu (powiat Buczacz), syn Salomona i Gusty z d. Goldaper. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Tłumaczu rozpoczął naukę w gimnazjum w Stanisławowie. Kontynuował ją w gimnazjum w Tłumaczu. Edukację przerwał wybuch I wojny światowej. Do nauki wrócił w 1915 r., uczęszczając do prywatnego gimnazjum w Czortkowie.

W 1916 r. został powołany do wojska. Maturę zdał w mundurze Wojska Polskiego (jako eksternista) w 1919 r. w Tłumaczu. W 1920 r. uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Rok później, po przejściu do cywila w randze kaprala, rozpoczął studia na Wydziale Prawa i Umiejętności Politycznych Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W 1922 r. przeniósł się na Wydział Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego [UJ]. Studia zakończył w 1929 r.

Lata 1930-1932 przygotowywały go stopniowo do zawodu nauczyciela historii (obrał kierunki wychowawczy i dydaktyczny): pracował jako praktykant w Prywatnym Koedukacyjnym Gimnazjum Żydowskim w Krakowie i uczył tam także języka niemieckiego. W 1932 r. uzyskał promocję doktorską na Wydziale Prawa UJ. Ostatni egzamin na uczelni zdał przed Państwową Komisją Egzaminacyjną dla kandydatów na nauczycieli szkół średnich w Krakowie 7.12.1933 r. Otworzyło mu to drogę do pracy w szkolnictwie.

Przybył do Gdyni z Łodzi 13.06.1934 r., mieszkał kolejno przy ul. Śląskiej 51/122 i 32, ul. Nowogrodzkiej 37/3 i ul. Świętojańskiej 65/9. W latach 1936-1938 pracował jako nauczyciel religii żydowskiej w Gimnazjum Polskim Macierzy Szkolnej w Gdańsku. Podczas pobytu w Gdyni dał się poznać jako energiczny działacz polityczny (współzałożyciel Zjednoczenia Syjonistycznego) i społeczny. Od 16.02.1938 r. pełnił obowiązki zastępcy przewodniczącego miejscowego koła Hitachduth. Był ostoją intelektualną. Jego wykłady i prelekcje na tematy historii, politologii i filozofii przyciągały wiele osób. Patronował powstaniu w Gdyni stowarzyszenia kulturalno-oświatowego Tarbut.

W czasie okupacji wraz z rodziną znalazł się w Warszawie, skąd w 1941 r. został deportowany do obozu koncentracyjnego w Majdanku, gdzie w tym samym roku zmarł.

autor: Jarosław Drozd (2006 r.)