Kazimierz Ostrowski zachwycał, szokował, wzruszał, konsternował - ale zawsze przyciągał. Magnetyzował swoją nietuzinkową osobowością, porywał twórczością, a swoich podopiecznych darzył ciepłem i pełnym zrozumieniem. Kochał muzykę i literaturę, długie spacery i obcowanie z naturą. Zawsze niezależny, wymykający się klasyfikacjom, był jedną z legendarnych postaci środowiska artystycznego Wybrzeża.
Urodzony w 1917 r. w Berlinie, Kazimierz Ostrowski był synem rzemieślnika, który zajmował się malowaniem szyldów reklamowych. W roku 1934 przeprowadził się do Gdyni, gdzie wraz z bratem Zygmuntem znalazł zatrudnienie jako malarz nazw na burtach statków. W latach okupacji, nie zrażając się ograniczonymi możliwościami, rozwijał swoje zainteresowanie sztuką. Była dla niego przygodą, odskocznią, świeżym powiewem w przytłaczających czasach. W 1939 r. trafił do obozu koncentracyjnego Stutthof - po roku został zwolniony i przydzielony do robót przymusowych (kopanie umocnień dla niemieckiej armii). Po zakończeniu II wojny światowej zajmował się m.in. przemalowywaniem szyldów ulic z niemieckich na polskie. Był absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Nauki pobierał w pracowni malarstwa sztalugowego prof. Janusza Strzałeckiego i prof. Artura Nacht-Samborskiego. Kształcił się także w pracowni malarstwa architektonicznego prof. Jacka Żuławskiego. W 1981 r. uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego.
Za swoją artystyczną działalność został uhonorowany licznymi nagrodami. Brał udział w wielu wystawach krajowych i zagranicznych. Nie ograniczał się tylko do malarstwa sztalugowego – uprawiał m.in. ceramikę, projektował witraże. Był także autorem malarstwa ściennego na elewacji zabytkowych kamienic na Długim Targu w Gdańsku i na Starym Rynku w Poznaniu.
Kolekcja zawiera 24 prace Kazimierza Ostrowskiego pochodzące ze zbiorów Muzeum Miasta Gdyni – są to głównie obrazy malowane m.in. w technice oleju, tempery lub techniki mieszanej. Poza płótnem wykorzystywał także inne podłoża, w tym karton i sklejkę. Tematyka prac jest różnorodna: od martwych natur poprzez nastrojowe pejzaże kaszubskie i gdyńskie, portrety i autoportrety, aż po scenerie z otoczenia morza i portu. Kazimierz Ostrowski nie trzymał się niewolniczo żadnego nurtu — podążał własnymi ścieżkami. Jedną z charakterystycznych cech jego twórczości jest żywa, radosna kolorystyka i śmiałe uderzenia pędzla. Cytując Lesława Szolginię, są to prace pełne „dużego ładunku emocjonalnego”. Przemawia przez nie witalność i afirmacja życia.
Dziewięć wybranych prac Kazimierza Ostrowskiego ze zbiorów muzeum znalazło się na wystawie MORZE\MIASTO\PORT, powstałej z okazji setnej rocznicy podjęcia decyzji o budowie gdyńskiego portu.
Gabriela Zbirohowska-Kościa
Bibliografia
- B. Kowalska, Kazimierz Ostrowski, malarstwo, wstęp do katalogu wystawy, Koszalin 1977.
- L. Szolginia, Kazimierz Ostrowski, malarstwo, wstęp do katalogu wystawy, Grudziądz 1968.
