Dońska Maria

Z Gdynia w sieci

Dońska Maria Ludwika (1912-1996). Artystka, pianistka, znana głównie dzięki interpretacjom utworów Beethovena, Schuberta, Brahmsa i Chopina. Swój pierwszy koncert zagrała w wieku 11 lat. Absolwentka londyńskiego Royal College of Music. Wielokrotnie nagradzana, m.in. Hopkinson Medal i Chappell Gold Medal.

Życiorys

Urodziła się 3.09.1912 r. w Łodzi, córka Leona i Ludwiki Salomei z d. Ingster. Zaczęła grać w wieku 7 lat, a już 4 lata później zagrała pierwszy publiczny koncert.

W latach 1926-1933 przebywała w Berlinie na studiach u znanego austriackiego pianisty Artura Schnabla. W 1929 r. grała koncerty w królewskich salach koncertowych w Londynie. W 1932 r. wystąpiła na Konkursie Chopinowskim w Warszawie, otrzymując dyplom honorowy. Zdecydowała wówczas zostać w Polsce i rozpoczęła krótką współpracę z Polskim Radiem.

W 1934 r. wróciła do Londynu i otrzymała brytyjskie obywatelstwo, co nie zmieniło faktu, że nadal była gdynianką. Świadczą o tym zapiski zachowane w jej aktach personalnych przechowywanych w Royal College of Music. Wynika z nich, że jako adres domowy stale podawała „Gdynia, ul. Świętojańska 51” (kamienica rodziców).

Studia na wspomnianej uczelni (na wydziałach fortepianu i dyrygentury) rozpoczęła w 1936 r. pod okiem prof. Arthura Alexandra, studiując klasyczny repertuar (Mozart, Beethoven, Brahms). Wielokrotnie nagradzana, m.in. Hopkinson Medal i Chappell Gold Medal. Wojna zatrzymała jej międzynarodową karierę. W tym czasie grywała głównie Brahmsa na turach w National Gallery Concerts oraz dawała koncerty dla BBC.

Po wojnie rozpoczęła pracę jako wykładowca na Royal College of Music. Uczelni pozostała wierna aż do lat 80. XX w. (wychowała m.in. słynnego angielskiego śpiewaka operowego Iana Partridge’a). W latach 50. i 60. XX w. nagrała dla BBC kompletne cykle koncertowe sonat Beethovena. Koncertowała w salach koncertowych i studiach radiowych. Szczególnym powodzeniem cieszyły się jej recitale zagrane razem z Alanem Rowlandsem.

Zmarła 20.12.1996 r. w Kent w Anglii.

autor: Jarosław Drozd (2006 r.)