Cywiński Zygmunt

Cywiński Zygmunt (1902-1939). Malarz, literat, członek Grupy Gdyńskich Artystów Plastyków, animator życia kulturalnego. Dowódca oddziału wartowniczego koszar w Redłowie 2. Morskiego Pułku Strzelców. Poległ podczas obrony Gdyni 13.09.1939 r.

Zygmunt Cywiński z żoną Litą i synem Wojtkiem.

Życiorys

Urodził się 11.04.1902 r. w Łodzi; ojciec Wojciech, matka Maria z Szafrańskich. W latach 1923-1932 studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie u Miłosza Kotarbińskiego, potem u Felicjana Kowarskiego.

Do Gdyni przyjechał w 1933 r., wynajmował pokój w wilii Różany Gaj na Kamiennej Górze, ale stale mieszkał w Warszawie. Czynnie uczestniczył w życiu kulturalnym miasta. Był członkiem Grupy Gdyńskich Artystów Plastyków, z której inicjatywy w styczniu 1937 r. powstał gdyński oddział ZZPAP [Związek Zawodowy Polskich Artystów Plastyków]. Zygmunt Cywiński został jego wiceprezesem. Był twórcą i organizatorem wieczorów czwartkowych działających w latach 1935-1939.

W 1933 r., z okazji wystawy plastycznej w Gdyni, wygłosił dwa odczyty: Zagadnienia wnętrza u współczesnego człowieka i Dzieje sztuki w Polsce. W 1936 r. wykładał w Wakacyjnym Instytucie Sztuki zorganizowanym w Gdyni przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Kilkakrotnie wystawiał swoje akwarele w kawiarni Fangrata, Cafe Bałtyk i salach Klubu Obywatelskiego. Za akwarelę Wnętrze pracowni otrzymał drugą nagrodę na Salonie Zimowym ZZPAP w Gdyni. Współpracował z „Teką Pomorską” – od 1938 r. prowadził w niej rubrykę kronikarską Z Gdyni, działał w Towarzystwie Przyjaciół Nauk w Gdyni.

W sierpniu 1939 r. został zmobilizowany i przydzielony do wojsk 2. Morskiego Pułku Strzelców jako dowódca oddziału wartowniczego koszar w Redłowie (dziś budynki Szpitala Morskiego im. PCK) w stopniu podporucznika rezerwy (był dowódcą oddziału wartowniczego koszar). 13.09.1939 r. poległ podczas wycofywania się polskich żołnierzy na Kępę Oksywską.

Pochowany na cmentarzu Witomińskim w kwaterze obrońców Gdyni.

autorka: Barbara Mikołajczuk (2006 r.)